Politiek: het is niet altijd wat het lijkt te zijn of te zullen worden…

By 25 januari 2019 januari 28th, 2019 Weblogberichten

Gisteren werden we enigszins verrassend met de neus op de feiten gedrukt: minister Philippe De Backer stopt met politiek. Helemaal. Ook uit de Antwerpse gemeenteraad neemt hij ontslag. Niet echt zien aankomen. Donderdag zou immers de dag worden waarop onze voorzitter triomfantelijk de lijsttrekkers van alle provincies en Brussel zou kunnen bekendmaken.

Met een expliciet genderevenwicht, over gans Vlaanderen bekeken. Er waren inderdaad wat geruchten over een “wit konijn” op de Antwerpse kamerlijst en over het feit dat het voor Philippe geen probleem was (op de lijst) een stapje achteruit te zetten…maar echte onrust was er niet. Integendeel: op de nieuwjaarsreceptie van de partij enkele dagen eerder, was de sfeer positief, constructief, optimistisch, bij momenten zelfs uitgelaten.

Niets deed vermoeden dat het donderdag geen “goed-nieuws-show” zou worden, maar eerder een begrafenisstemming zou heersen…De mededeling die als een reuzegrote verrassing iedereen even uit zijn lood sloeg, was immers de politieke exit van Philippe en niet zijn lijsttrekkerschap in Antwerpen! Ook onze voorzitter, wel wat gewend in het woelige ego-wereldje dat politiek bij uitstek is, reageerde aangeslagen.

Tja, waarom is het zover kunnen komen? Wat zijn de juiste drijfveren van iemand, in dit geval Philippe, op een heel mooi moment in zijn carrière te stoppen met politiek? Toch die eerste plaats die lang niet in het verschiet lag? Het drukke maar altijd onzekere leven van een toppoliticus? De moeilijke, quasi onmogelijke combinatie van een jong gezin met nooit eindigende afspraken en verplichtingen? De vaak haperende, kronkelende, compromiszoekende en altijd lange wegen om tot politieke besluitvorming te komen? De ultieme liefde voor wetenschap en onderzoek? Of een combinatie van dit alles?

Wie zal het zeggen? Wie zal het überhaupt weten? Philippe weet het. En misschien enkele getrouwen…Later, als hij terugkijkt op deze periode zal hij misschien meer prijsgeven over zijn echte drijfveren, over het waarom van zijn keuze, over de achterliggende gebeurtenissen en de invloed ervan op zijn beslissing…

Onze voorzitter moet nu op zoek naar een nieuwe lijsttrekker voor de Kamer die de strijd voor een blauwere provincie Antwerpen mee kan aanvoeren met Bart Somers. Bart is de onbetwistbare lijsttrekker voor het Vlaams parlement, de enige echte uitdager van Bart DW als minister-president. Daar zitten we alleszins wél goed: in debatten, campagne-voeren, inhoudelijk en qua ambitie zijn Bart en Bart aan elkaar gewaagd. Laat dit de positieve conclusie van de voorbije dagen zijn. De enige om te onthouden!

Leave a Reply