Category

Weblogberichten

Politieke markt toont jong engagement

By | Weblogberichten

Vorige week organiseerde de laatstejaars van de studierichting Humane Wetenschappen van het Lierse Sint -Gummaruscollege een heuse “politieke markt”. De leerlingen hadden een politieke partij uitgekozen, bestudeerd, campagne-materiaal en programma’s verzameld en stelden zich aan diverse standjes voor aan de bezoekers.

 

Open Vld is graag op de uitnodiging ingegaan een bezoekje te brengen aan de markt. Zeer aangenaam verrast waren we door de vriendelijke ontvangst en, vooral, de motivatie die de leerlingen aan de dag legden bij het uitwerken en voorstellen van “hun” partij.

Hierbij verdienen niet alleen de leerlingen, maar ook de school en de leerkrachten een dikke pluim wegens het slagen van dit toch niet evidente project. In tijden dat meer sympathie wordt geoogst met het afbreken van politiek en politici dan met het verdedigen ervan, vraagt het wellicht enige overtuigingskracht leerlingen zo gedreven op weg te zetten.

Het is nochtans ongelooflijk belangrijk dat jonge mensen op school het belang van politiek leren inzien: politiek bepaalt immers voor een groot stuk de manier waarop ook zij leven. Aan de kant gaan staan en kritiek leveren is altijd het gemakkelijkst maar levert geen zoden aan de dijk. Met dit initiatief leren jongeren niet alleen wat politiek en politieke partijen inhouden, ze leren er ook over discussiëren, overleggen over oplossingen en compromissen sluiten… En is dat nu net niet superbelangrijk in ons land en in onze tijd?

Leuke kanttekening voor mijn bezoek aan de markt: ik ontmoette er na zoveel jaren opnieuw mijn vroegere collega in de Vlaamse regering, Mieke Vogels. Twintig jaar geleden waren we goede teamgenoten in de ploeg van toenmalig minister-president Patrick Dewael, Mieke was bevoegd voor welzijn, ik voor onderwijs. We bewaren allebei heel goede herinneringen aan die periode in onze loopbaan. Ik moet eerlijk toegeven dat de teamspirit toen pertinent aanwezig was, wat ik nadien niet meer heb meegemaakt.

Sociaal restaurant krijgt nieuwe plek!

By | Weblogberichten

Na jarenlang zoeken naar de best mogelijke nieuwe locatie voor het sociaal restaurant Kome Nete, is eindelijk de kogel door de kerk. Komen Nete zal in de zomer Den Hof aan de Maasfortbaan verlaten en zijn intrek nemen in het Karthuizershof, voormalige feestzaal van de socialistische mutualiteit.

We bereikten een akkoord met de Voorzorg dat inhoudt dat de stad de zaal huurt voor een lange periode, en deels verbouwt om ze geschikt te maken als onderkomen voor een sociaal restaurant EN een sociale kruidenier.

In de volgende maanden zullen de werkzaamheden uitgevoerd worden door de stadsdiensten, in juni wordt er verhuisd en in september wordt de nieuwe huisvesting feestelijk geopend.

Er zullen dan dagelijks activiteiten plaatsvinden die breder gaan dan eten in een sociaal restaurant. Er zal voor een passend aanbod aan informatie voor de betrokken doelgroep gezorgd worden. Ook vrijetijdsactiviteiten zullen dagelijks georganiseerd worden in samenwerking met externe verenigingen.

Ook al gaat het in welzijn, net zoals in onderwijs, in eerste instantie over de inhoud van projecten en initiatieven, een mooie en comfortabele huisvesting geeft altijd een boost en zet aan tot meer tevreden (samen)werken.

Met deze nieuwe locatie geeft onze stad concreet aan dat het haar ernst is met het bestrijden van armoede en ongelijkheid. Een mooi project krijgt op deze manier zekerheid en respect!

Te veel ego’s

By | Weblogberichten

De verkiezing van een nieuwe voorzitter voor een partij, zeker voor onze partij, zou een feest moeten zijn.

Kandidaten kunnen in debat gaan met elkaar over hun programma, over hun visie over tal van thema’s en over de toekomst van de partij, ze kunnen afdelingen bezoeken en daar met leden praten en van gedachten wisselen,… Kortom het kan een gelegenheid zijn de brede schare van sympathisanten tegemoet te treden, te luisteren naar wat er leeft en daar op in te spelen.

Zo zou het kunnen zijn: een feest met zuivere democratische regels en geplogenheden waar iedereen zich aan houdt en iedereen het voordeel van inziet. Natuurlijk heeft elke (voorzitters)verkiezing ook haar bitse en kleine kantjes maar zolang dit randfenomenen blijven is het geen probleem.
Na een voorzitterswissel moet de strijd gestreden zijn en moet een team eendrachtig aan de slag voor een liberale toekomst.

De kandidaat-voorzitters voor Open Vld moeten daarom dringend samen zitten om te praten over een waardige campagne die alleen zij te voeren hebben. Geen co-piloten die met modder gooien en hun eigen agenda als prioriteit zien, geen onheuse aanvallen of messteken in de rug van diegenen die men tot voor kort de hielen likte. Leiderschap toont zich niet door aan te vallen wat men pretendeert lief te hebben.

Er is veel gebrek aan teamgeest in onze politieke partijen en structuren. Op alle niveaus lijken politici meer met zichzelf dan met hun partij bezig te zijn. Het ego-gehalte van de gemiddelde politicus is dramatisch hoog.
Ik hoop dat onze kandidaat-voorzitters dit tijdig inzien en het tij doen keren.

Als we niet willen dat meer en meer sympathisanten ons de rug toekeren, is dat de eerste stap die gezet moeten worden: een waardige campagne met duidelijke boodschappen voor een positieve samenleving, ego’s afleggen en teamspirit creëren!

75 jaar geleden werd Auschwitz bevrijd!

By | Weblogberichten

Exact 75 jaar geleden werd het concentratiekamp van Auschwitz bevrijd. O.a. bijna 1 miljoen Joden werden van overal in Europa gedeporteerd naar Auschwitz. Meer dan 25.000 onder hen kwamen van de Kazerne Dossin in Mechelen. 

Oorspronkelijk zou Auschwitz het concentratiekamp worden van Russische politieke gevangenen maar algauw waren Joodse gevangenen talrijker dan andere groepen, geviseerd door de Nazi’s.

Om dit feit te herdenken werd gisteren in Mechelen het Memoriaal in de Kazerne Dossin vernieuwd en opnieuw ingehuldigd. Het is een indrukwekkende gedenkplaats met plaats voor herinnering en reflectie geworden.

Samen met het Museum, op dezelfde site gevestigd, legt het de gruwel van de concentratiekampen in het algemeen en van Auschwitz in het bijzonder, bloot. In het Memoriaal is een “kinderkamer” ingericht met foto’s van tientallen jonge kinderen, baby’s soms nog, die via Dossin werden weggeleid naar Auschwitz in Polen waar ze allemaal stierven.

Het is hartverwarmend en gruwelijk tegelijk deze gedenkplaats van de Holocaust te bezoeken. Hartverwarmend omdat het goed is te beseffen dat zovelen begaan zijn met de herinnering van de allerpijnlijkste periode in de geschiedenis van Europa. Gruwelijk omdat het niet te vatten is hoe mensen andere mensen op een verschrikkelijke manier kunnen pijnigen, folteren en doden.

Nu er bijna geen getuigen meer zijn van het eerste uur, is het aan ons, kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen van slachtoffers, deze periode van geschiedenis te blijven vertellen en te laten herinneren.
Dit mag nooit vergeten worden.

Zonder politieke moed geen regering!

By | Weblogberichten

Het politieke schouwspel heeft zelden zo massaal geleid tot moedeloosheid bij -van nature uit- believers en negativisme bij de rest van de bevolking. 

De verkiezingen van 26 mei vorig jaar hebben de kaarten om tot een federale regering te komen, ongelooflijk moeilijk geschud. Vlaanderen en Wallonië zijn uitgegroeid tot regio’s die op veel vlakken tegengestelde kenmerken vertonen.

Hun gezamenlijke geschiedenis, hun banden en gelijkenissen, die nochtans talrijker zijn dan de verschillen, moeten het toch mogelijk maken te komen tot een federale bestuursploeg die “eenheid in verscheidenheid” hoog in het vaandel draagt en werk maakt van de grote uitdagingen waar we voor staan: sociaal-economisch beleid, klimaatmaatregelen, veiligheid, gezonde financiën,…

De grote partijen, langs elke kant van de taalgrens moeten de handen in elkaar slaan en staatsmanschap tonen. De intussen kleine traditionele partijen kunnen het geheel niet in beweging krijgen, daar zijn ze te minuscuul voor geworden, en te zeer bevreesd voor hun gebrek aan overlevingskansen als ze stappen naar links of naar rechts zetten…

Daarom is er vooral moed nodig van de grote namen van de grote partijen van vandaag. Dansen op een podium en zich verkleden kan iedereen, een regering vormen, ernstig beleid voeren en af en toe meegaan met verschillend gekleurde partners in andere visies dan het eigen grote gelijk, is een andere zaak!!

Zonder politieke moed zullen we niet aan een regering geraken, niet vandaag maar ook niet over zes maanden…

Eerlijke politiek, dat zou in 2020 een stap vooruit zijn!

By | Weblogberichten

Het nieuwe jaar trok zich warrig op gang. De wensen voor een gezond jaar zullen zeker oprecht geweest zijn. De wensen voor een jaar met een constructieve en eerlijke houding van alle politici waren misschien ook wel gemeend maar het geloof erin werd al snel ondergedompeld in een emmer vol scepticisme.

De lange, voorlopig uitzichtloze regeringsvorming en het aanhoudend gekissebis tussen partijen onderling en binnen partijen voeden dit scepticisme. Elke keer als we denken dat er beterschap op komst is, is er ergens wel een facebookbericht of een tweet die de prille hoop aan diggelen slaat.

Met eerder ongeloof dan scepticisme heb ik de saga gevolgd rond het fake news over kindergeld en hiermee een huis kunnen kopen, gebracht door de minister-president himself. Als een minister-president het zich kan permitteren regelrechte leugens te verspreiden, waar zijn we dan in hemelsnaam mee bezig?

De uitleg van zijn fractieleider in het Vlaams parlement, als zou dit aan de eigen achterban wel eens mogen, is je reinste onzin. Hij maakt de leugen op zich eigenlijk nog erger dan ze al is.

Het feit dat deze leugens passeren, dat de minister-president ermee wegkomt, zegt zoveel meer over mentaliteit en cultuur van een aantal van onze huidige “leiders” dan wat dan ook. Als men zelfs niet beseft dat dit liegen is en dus bedriegen, dan zijn we toch heel ver weg van de eerlijke politiek die ooit zo bewierookt werd in de code van de “Nieuwe politieke cultuur”.

Liegen doe je in de politiek, per definitie, nooit. Niet op het publieke forum en niet ten overstaan van de eigen achterban. Als je dit wel toelaat of tolereert, sla je de fundamenten van een democratische rechtsstaat aan stukken. Hoe kan je mensen vragen een oprecht oordeel te vormen en zich uit te spreken naar eer en geweten over beleidsdossiers, als je deze mensen niet objectief en eerlijk informeert.

Intussen proberen we mensen ervan te overtuigen zich in te zetten voor inspraak en participatie, zich goed te informeren over zoveel mogelijk dossiers en dan een oordeel te vormen. Mogen we dan van politici verwachten dat ze er tenminste voor zorgen dat deze mensen over eerlijke en volledige informatie beschikken?

Wensen voor 2020? Duidelijker en meer correcte communicatie,….voor iedereen maar vooral ook voor Open Vld!

By | Weblogberichten

Ik luister vaak naar de radio, vooral naar de ochtend- en avonduitzendingen, soms als ik met de wagen op weg ben naar 1 of andere vergadering, aanschuivend in de file. Ik krijg dan veel informatie over de politieke issues van het moment, issues die de volgende dag alweer ver weg lijken te zijn.

De haast, drukte, snelheid en oppervlakkigheid waarmee in onze samenleving vaak gecommuniceerd (moet) worden, komt de juistheid en de grondigheid van de berichtgeving zelden ten goede. De druk en zenuwachtigheid die de journalist van dienst vaak bij elke vraag opvoert bij de politicus die hij ondervraagt, is vaak ergerlijk.

Een rustige en genuanceerde uitleg is tijdens dit ochtendlijk radio-luisteren niet aan de orde. De inspiratie ligt niet zelden bij een ongenuanceerd krantenartikel zoals enkele dagen geleden in Het Laatste Nieuws het geval was. Daar stond immers te lezen dat Open Vld zich verzette tegen een besparing van 6% op de toelagen in het Vlaams parlement aan politieke partijen.

Ten eerste: over lonen aan politici en toelagen aan politieke partijen kan je zelden het debat winnen. Iedereen heeft wel een reden om te vinden dat die te hoog, te riant of te weinig responsabiliserend zijn.

Ten tweede, en vooral, moet over elk politiek onderwerp in de media de weergave van de partijstellingname natuurlijk correct zijn. Dat was in deze NIET het geval. Integendeel: Open Vld is voorstander van een grondig debat over de partijfinanciering, zonder om het even welk heilig huisje te sparen, meer besparen was dus de boodschap van de partij. Dit standpunt is niet evident want het Vlaams parlement moet daarvoor ook het debat aangaan met de andere parlementen in België en met alle politieke partijen. Een moedig standpunt dus.

Maar dit bleek niet uit de nieuwsberichten van dinsdagochtend. Slechts 1 deel van het Open Vld-verhaal werd gebracht namelijk dat de partij niet akkoord ging met het voorstel zoals het op de tafel lag. Dat de partij veel verder wil gaan in de besparing werd niet vermeld, de fractieleider werd zelfs de mond gesnoerd in de ochtend-uitzending van radio 1 toen hij het standpunt volledig wilde duiden en toelichten. Het duurde dus ook slechts enkele minuten vooraleer kampioen-twitteraar Francken, die bloed rook, deze verkeerde stellingen met nog meer leugens en onzin via social media verspreidde en Open Vld daarmee frontaal torpedeerde.

Dit alles groeide binnen de kortste keren uit tot een staaltje van je reinste volksverlakkerij, gebrek aan ernst en gedegenheid vanwege de betrokken journalisten en gebrek aan enig inzicht in de werking van de hedendaagse nieuwsberichtgeving, inclusief het creëren van een perceptieverhaal vanwege de betrokken (te brave, te naïeve?) fractieleider van Open Vld.

Les van het verhaal? Na een dramatische peiling voor Open Vld van vorige week, zwijg je misschien beter even over een gevoelig onderwerp als partijfinanciering als deze communicatie niet heel helder en eenvoudig kan gebracht worden.

Dezelfde avond gooide Bart Tommelein zijn kandidatuur voor het partijvoorzitterschap in de media. Goede zaak! En het juiste moment om de aandacht af te leiden van een mismeesterd verhaal over partijfinanciering. Bart weet tenminste hoe en wanneer moet gecommuniceerd worden. In deze perceptie-tijden is dat misschien wel de belangrijkste eigenschap die een partijvoorzitter moet hebben!

 

Nederlands leren en kennen is een must!

By | Weblogberichten

Nederlands kennen om in onze samenleving aan de slag te gaan en een zelfstandig bestaan uit te bouwen, is een absolute must. Dat is nu zo, dat was 100 jaar geleden ook al zo.

Alleen spreken we daar nu over met betrekking tot mensen die zich vanuit andere landen in onze samenleving willen vestigen, integreren en zich er thuis willen kunnen voelen.

100 jaar geleden was de taalstrijd van een totaal andere orde: Vlamingen moesten opboksen tegen een Franstalige burgerij die de administratie, het gerecht en het onderwijs beheerste en overheerste.

Een aantal Vlaamse liberalen waaronder mijn grootvader Arthur Vanderpoorten, voerden toen (ook en niet in het minst in eigen partij) een strijd tegen de verfransing, en voor de vervlaamsing van administratie, gerecht en vooral onderwijs omdat de emancipatie en de zelfredzaamheid van mensen en samenleving ervan afhingen.

Taal is altijd belangrijk. Voor ons, liberalen, niet om de Vlaamse deelstaat te verheerlijken en als ultiem einddoel van ons politiek streven te zien maar omdat het vanuit sociaal oogpunt een eerste vereiste is om samen te kunnen leven, elkaar (letterlijk) te begrijpen en ook aan te voelen. Daarom moeten we als liberalen, waar we kunnen, blijven inzetten op de kennis van het Nederlands. Dit is geen ver-van-ons-bedshow!

In Lier werken we als stadsbestuur uitstekend samen met het volwassenenonderwijs om lessen Nederlands te geven aan mensen met migratieachtergrond. Vorige week keurde het schepencollege een beslissing goed om taalcoaching op de werkvloer te organiseren.

Zo wordt de drempel naar werk verlaagd en wordt de kans op inschakeling fors verhoogd.

Taal en werk gaan samen. Daar op inzetten is van (over)levensbelang voor een begripvolle samenleving!

Af en toe een beetje geduld!

By | Weblogberichten

De voorbije dagen was er in onze stad heel wat gemor te horen over de slechte doorstroming door de gewijzigde verkeerssituatie op het kruispunt Baron Opsomerlaan/tunnel en op de Antwerpsesteenweg voorbij de ring. In beide gevallen werd de verkeersafwikkeling er aangepast omdat er al jarenlang klachten zijn over de onveiligheid, in het geval van de tunnel vooral voor voetgangers en fietsers, in het geval van de Antwerpsesteenweg voor iedereen.

Het gaat dan zoals altijd als er een discussie ontstaat over verkeer en mobiliteit: íedereen heeft er wel eens mee te maken en iedereen waant zich in min of meerdere mate expert terzake. Mobiliteit is echter geen exacte wetenschap: het is niet omdat men op een bepaalde plaats de weg aanpast, dat alle automobilisten op dezelfde manier hierop gaan reageren.

Sommigen zullen zelfs extra creatief worden en zelf een heel ander traject volgen, wat soms tot oplossingen leidt maar soms ook de situatie nog erger maakt. Denk maar aan het onbedoeld gecreëerde sluipverkeer in voorheen rustige wijken. Heel vaak moeten de nieuwe opstellingen na een poosje ook nog bijgestuurd worden. Daarenboven moeten nieuwe situaties ook wennen. Chauffeurs moeten te allen tijde ook rekening houden met de verschillende situatie tijdens spits-en daluren voor de berekening van de tijdsduur van hun verplaatsing. Er wordt meer gefietst, meer gestapt en door believers ook meer getreind en gebust.

Door de Vlaamse overheid wordt de komend jaren volop ingezet op veiliger kruispunten en meer fietspaden. Dat is allemaal goed nieuws. Maar nog meer van dat alles zou nog beter zijn, niet alleen voor de verkeersveiligheid, ook voor onze leefomgeving in het algemeen. En af en toe een beetje geduld vanwege iedereen wanneer wordt gezocht naar de beste oplossing voor zoveel mogelijk weggebruikers is een advies dat we alvast aan alle “verkeersexperten” geven😉.

Burgerplatvorm als inspiratiebron

By | Weblogberichten

In Mechelen gaat de gemeenteraad zich de volgende jaren laten inspireren en bijstaan in zijn beleid door een Burgerplatvorm. Dit zal bestaan uit 50 Mechelaars die geselecteerd worden uit 5.000 mensen, geloot uit alle bewoners van de stad.

Het is 1 van de vele initiatieven die momenteel groeien, en hopelijk ook zullen bloeien, rond participatie en inspraak inzake het lokale beleid.

Ook onze stad zette belangrijke, zij het minder spectaculaire stappen, op het vlak van burgerbetrokkenheid. Zo organiseerden wij twee “toekomstavonden” waarbij burgers uitgenodigd werden mee na te denken over vier belangrijke beleidsthema’s voor onze stad.

Daarnaast werd aan de nieuwe adviesraden, die zich buigen over zowat alle beleidsthema’s, gevraagd hun mening te formuleren over het ontwerp van begroting en meerjarenplan dat in december aan de gemeenteraad zal worden voorgelegd. De meerderheid heeft zich geëngageerd met zowel de uitspraken van de toekomstavonden als de visie van de adviesraden, rekening te houden in de definitieve versie van haar begroting en meerjarenplan. Dit werk is intussen afgerond en zal eerstdaags aan de gemeenteraadsleden worden overgemaakt.

De inspanningen van onze burgers tijdens de toekomstavonden en de inzet van de leden van de adviesraden, om tot gemotiveerde bijsturingen en voorstellen te komen, verdienen waardering en respect. Het is dan ook niet meer dan logisch dat het schepencollege rekening houdt met het geleverde werk, de voorstellen meeneemt of duidelijk argumenteert waarom dit niet kan. We zullen zo tot een beter beleid met meer gedragen voorstellen komen.

Het initiatief van Mechelen zullen we nauwgezet en op de voet volgen. Misschien moet dit ooit een nieuwe stap worden voor onze stad. Maar we gaan op het vlak van participatie stapsgewijs te werk gaan en ervoor zorgen dat alle initiatieven goed uitgewerkt en ondersteund in het veld worden gezet. Wat andere besturen ondernemen kan als voorbeeld strekken, en kan ons op ideeën brengen. Het zijn als het ware proeftuinen waaruit we later de geslaagde experimenten kunnen distilleren.

Het is alleszins boeiend om mee te maken hoe de zuiver representatieve democratie met verkozen vertegenwoordigers aangevuld kan worden met initiatieven van betrokken burgers.
Wordt dus zeker vervolgd!