Category

Weblogberichten

Adviesraden krijgen eerste woord over optimalisatie burgerbetrokkenheid bij beleid.

By | Weblogberichten | No Comments

Maandagavond komen alle adviesraden samen om te brainstormen over hun toekomstige rol. De (her)waardering van adviesraden is een belangrijke paragraaf in het hoofdstuk “participatie en wijkwerking” van het bestuursakkoord.

Hoe kan de werking van adviesraden optimaler verlopen, hoe speelt het beleid efficiënter in op hun voorstellen en suggesties? Blijven alle adviesraden bestaan in de samenstelling die ze nu hebben? Of kan ook dat beter? Is er overlap met de beheersorganen en met elkaar ? Of is deze overlap juist een voordeel? Wat is de link tussen adviesraden en burgerbetrokkenheid in het algemeen? Hoe kunnen we een participatieve democratie en een wijkwerking organiseren op een transparante, rechtlijnige manier?

Eigenlijk vertrekken we voor dit laatste van een wit blad en is het nu het uitgelezen moment geëngageerde bewoners van onze stad en deelgemeente aan het woord te laten over hoe zij zelf hun toekomstige participatie aan het beleid zien. Ik kijk uit naar de inbreng van alle aanwezigen. Dat er een belangrijke stap wordt gezet in het erkennen van inspraak en samenspraak over de toekomst van onze stad, lijkt mij overduidelijk!

Bouwmeester en participatie

By | Weblogberichten | No Comments

 

De Vlaamse bouwmeester heeft in de voorbije jaren heel wat sympathie en steun gekregen van politici, ambtenaren e.a. burgers inzake zijn ideeën over het toekomstige bouwen.

Open ruimten sparen, veel groen voorzien en hoger en dichter stapelen in verstedelijkte kernen zijn de speerpunten. Klinkt logisch als we een toekomst willen waar comfortabel wonen gekoppeld wordt aan voldoende ruimte en natuur voor iedereen. Ik zou er in onze stad direct willen aan beginnen!

Maar het blijft vooralsnog dromen. Hoe hoger en dichter bij elkaar bouwen in (vaak deels geklasseerde) stadskernen moet gerealiseerd worden zonder erfgoedconsulenten en centrumbewoners frontaal tegen hun kar te rijden, is mij een raadsel.

In Lier zijn heel wat gebouwen geklasseerd als monument, behoren ze tot een geklasseerd stadsgezicht of tot de buffer ervan. Daarom zijn ze niet of slechts heel gedeeltelijk verbouwbaar. Daarenboven zijn buurtbewoners er telkens als de kippen bij om hun (echte of vermeende) rechten aan te spreken als hun zonlicht bedreigd wordt, de regels rond inkijk niet gerespecteerd worden of een nieuw bouwproject voor extra mobiliteit dreigt te zorgen.

Dan maar naar de rand van Lier? Maar we zouden toch de schaarse groene en open ruimten vrijwaren met een betonstop? Daarom stelt de Vlaamse bouwmeester net voor in de stedelijke kernen hoger en dichter te bouwen….

In mijn nieuwe bevoegdheden als schepen komen participatie en burgerbetrokkenheid, en monumentenzorg elkaar tegen. Zo vinden onze bewoners dat al onze monumenten zeer toegankelijk moeten zijn, zelfs als dat raakt aan de historische karakteristieken van een gebouw. Erfgoed vindt dit niet altijd kunnen….

In dialoog kan er veel opgelost worden, hopelijk ook de niet altijd gelijklopende belangen en wensen van participerende bewoners en van erfgoed.
Wordt ongetwijfeld vervolgd. De restauratie van het begijnhof is een eerste testcase.

Politiek: het is niet altijd wat het lijkt te zijn of te zullen worden…

By | Weblogberichten | No Comments

Gisteren werden we enigszins verrassend met de neus op de feiten gedrukt: minister Philippe De Backer stopt met politiek. Helemaal. Ook uit de Antwerpse gemeenteraad neemt hij ontslag. Niet echt zien aankomen. Donderdag zou immers de dag worden waarop onze voorzitter triomfantelijk de lijsttrekkers van alle provincies en Brussel zou kunnen bekendmaken.

Met een expliciet genderevenwicht, over gans Vlaanderen bekeken. Er waren inderdaad wat geruchten over een “wit konijn” op de Antwerpse kamerlijst en over het feit dat het voor Philippe geen probleem was (op de lijst) een stapje achteruit te zetten…maar echte onrust was er niet. Integendeel: op de nieuwjaarsreceptie van de partij enkele dagen eerder, was de sfeer positief, constructief, optimistisch, bij momenten zelfs uitgelaten.

Niets deed vermoeden dat het donderdag geen “goed-nieuws-show” zou worden, maar eerder een begrafenisstemming zou heersen…De mededeling die als een reuzegrote verrassing iedereen even uit zijn lood sloeg, was immers de politieke exit van Philippe en niet zijn lijsttrekkerschap in Antwerpen! Ook onze voorzitter, wel wat gewend in het woelige ego-wereldje dat politiek bij uitstek is, reageerde aangeslagen.

Tja, waarom is het zover kunnen komen? Wat zijn de juiste drijfveren van iemand, in dit geval Philippe, op een heel mooi moment in zijn carrière te stoppen met politiek? Toch die eerste plaats die lang niet in het verschiet lag? Het drukke maar altijd onzekere leven van een toppoliticus? De moeilijke, quasi onmogelijke combinatie van een jong gezin met nooit eindigende afspraken en verplichtingen? De vaak haperende, kronkelende, compromiszoekende en altijd lange wegen om tot politieke besluitvorming te komen? De ultieme liefde voor wetenschap en onderzoek? Of een combinatie van dit alles?

Wie zal het zeggen? Wie zal het überhaupt weten? Philippe weet het. En misschien enkele getrouwen…Later, als hij terugkijkt op deze periode zal hij misschien meer prijsgeven over zijn echte drijfveren, over het waarom van zijn keuze, over de achterliggende gebeurtenissen en de invloed ervan op zijn beslissing…

Onze voorzitter moet nu op zoek naar een nieuwe lijsttrekker voor de Kamer die de strijd voor een blauwere provincie Antwerpen mee kan aanvoeren met Bart Somers. Bart is de onbetwistbare lijsttrekker voor het Vlaams parlement, de enige echte uitdager van Bart DW als minister-president. Daar zitten we alleszins wél goed: in debatten, campagne-voeren, inhoudelijk en qua ambitie zijn Bart en Bart aan elkaar gewaagd. Laat dit de positieve conclusie van de voorbije dagen zijn. De enige om te onthouden!

De geest van de oude politieke cultuur…

By | Weblogberichten | No Comments

BDW, pas geïnstalleerd als burgemeester van Antwerpen, wil na de verkiezingen van 26 mei Vlaams minister-president worden.

De argumentatie hiervoor lijkt op het eerste gezicht vanzelfsprekend: als minister-president kan je wegen op het ganse Vlaamse beleid en dit in alle sectoren, vergroot je de zichtbaarheid van de partij nog meer en ben je gesprekspartner in alle grote debatten over de regio-grenzen heen.

Voor een uitstekend communicator en machtsmens als BDW is dit het logische gevolg van de opgang die hij eerder al maakte. Antwerpen gaat bovendien niet lopen: hij blijft er titelvoerend burgemeester, zal er nog steeds veel aanwezig en heel zichtbaar zijn, heeft trouwe metgezellen die blindelings volgen en geruisloos consulteren en…”kan meer doen voor Antwerpen”!!!

En bij dit laatste argument kan ik even niet meer volgen. Ik haal mij de destijds zo geroemde principes van de nieuwe politieke cultuur voor de geest. Was één ervan, tevens belangrijk argument bij de voorstanders van decumul van politieke mandaten, niet dat men in elke functie net die mensen en belangen moet vertegenwoordigen waarvoor het desbetreffende niveau staat?

Gekozen voor het Vlaams parlement behartigt de volksvertegenwoordiger de belangen van Vlaanderen, niet die van Lier of Vilvoorde, laat staan die van Antwerpen. Als Vlaams minister en vanzelfsprekend als minister-president voert men een beleid uit waar Vlaanderen beter van wordt en dat, inderdaad, soms zou kunnen botsen met dat van Lier, Vilvoorde of Antwerpen…

Dat geldt dus voor de huidige burgemeester van Antwerpen maar ook voor mijn partijgenoten van Mechelen, Oostende en Tongeren bijvoorbeeld. Hoe populair de betrokkenen er lokaal ook door worden: dit is niet de bedoeling van de politieke vertegenwoordigingen op verschillende niveaus!

Het heeft mij de afgelopen weken zeer verwonderd dat noch bij de oppositie noch in de pers dit tegenargument voor de sollicitatie van BDW ten volle werd ingezet in het debat. De evolutie naar terug grotere machtsconcentraties die we her en der in de klassieke politieke partijen merken en het geruisloos opnieuw aanvaarden van de principes van oude politieke cultuur, botsen kolossaal met de opgang die nieuwe burgerbewegingen momenteel eveneens doormaken.

Op een bepaald ogenblik, en dat kan niet zo ver meer weg zijn, moet dit escaleren in een conflict over principes en de ware aard van politiek bedrijven…Ben benieuwd naar het vervolg en kijk er met veel interesse naar uit!

Vooruit kijken is de boodschap!

By | Weblogberichten | No Comments

Vandaag organiseerde onze Lierse afdeling haar jaarlijkse nieuwjaarsontbijt, voor en met heel veel liberale vrienden. Voor de 22ste keer. Sommige aanwezigen waren er al bij de eerste ontbijten bij, anderen hebben zich gaandeweg aangesloten.

In de traditionele nieuwjaarstoespraakjes werd teruggeblikt op de voorbije maanden en vooruit gekeken naar het nieuwe jaar.

Dit keer waren de voorbije maanden wel bijzonder heftig. De gemeenteraadsverkiezingen van oktober zijn immers heel intensief voorbereid en verlopen: eerst lijstvorming, dan programma uitschrijven en campagne organiseren, verkiezingen zelf en tenslotte onderhandelen over een nieuw bestuursakkoord.

Intussen hebben we ook een nieuwe voorzitter gekregen, die zich overigens op een uniek rustige manier van de niet evidente taak als voorzitter van een lokale partijafdeling kwijt.

Voor Open Vld Lier-Koningshooikt is bij de verkiezingen alles prima verlopen: onze partij werd groter, bestuursmandaten werden intussen verdeeld en interessante bevoegdheden werden aan onze schepenen toevertrouwd.

In de komende maanden zal het opnieuw alle hens aan dek zijn voor de Europese, Vlaamse en Kamerverkiezingen van 26 mei. Ook dan zullen Lierse kandidaten paraat staan om ons gedachtegoed te verdedigen en te tekenen voor een goede score.

Daarnaast, maar niet minder belangrijk, begint onze Lierse afdeling aan een verjongingsoperatie. Zelf ga ik mijn 31ste jaar in als lid van het schepencollege. Ik heb prachtige dingen beleefd en kunnen realiseren, als burgemeester, als schepen en als OCMW-voorzitter. Stilaan is afscheid nemen aan de orde. Het komt er nu op aan in de komende jaren jongere mensen te laten doorstromen en de partij klaar te stomen voor volgende gemeenteraadsverkiezingen waaraan ik zelf niet zal deelnemen.

Dit in goede banen leiden en alle krachten hierin respecteren, is een werk voor de volgende maanden en jaren. Ook daar kijk ik naar uit: het zou de allermooiste bekroning zijn een sterke en daadkrachtige ploeg achter te laten als ik zelf vertrek.

Gestart: met volle kracht er tegenaan!

By | Weblogberichten | No Comments

We hebben een nieuwe start genomen: een nieuw jaar, een nieuwe legislatuur, nieuwe collega’s in gemeenteraad en schepencollege, zelfde partijen in de meerderheid, bestuursakkoord dat uitgezette lijnen doortrekt maar toch ook nieuw accenten legt.

Einde vorige week werden in de raadszaal van het stadskantoor de eedafleggingen georganiseerd voor de nieuwe bestuursorganen, altijd beetje feestelijk én met de nodige spannende momenten.

Meteen werd de bevolking ook uitgenodigd op de traditionele nieuwjaarsreceptie met reusachtige taart, op de Grote Markt, nieuwjaarsspeech van de burgemeester, talrijke kussen, felicitaties en traktaties incluis.

Vandaag begint het inhoudelijke werk opnieuw. Het schepencollege vergadert voor het eerst in zijn nieuwe vorm: met een schepen minder, zonder OCMW-voorzitter (want die is er niet meer in zijn vroegere vorm en inhoud) en met een agenda  waarin  twee luiken namelijk die van het klassieke schepencollege en die van het vroegere Vast Bureau van de OCMW-raad.

Dit betekent dat de integratie van stad en OCMW voltooid wordt. In onze stad waren de voorbereidingen hierop al heel ver gevorderd en zelfs in de praktijk gebracht. Er is in Lier ook altijd grote éénstemmigheid geweest over het nut van deze Vlaamse hervorming. Alleen het ineenschuiven van de raden en de colleges dienden nog te gebeuren. Ook dit is nu een feit. Er zal transparanter en duidelijker kunnen gewerkt worden op het vlak van het sociale beleid maar ook op het vlak van patrimonium en vastgoed zal beter een éénsluidende visie over de te nemen maatregelen kunnen tot stand komen.

De grootste inhoudelijke vernieuwing in de komende bestuursperiode  zal echter komen van de (hernieuwde) inzet op participatie, burgerbetrokkenheid en wijkwerking. In het verleden werden stappen gezet op het vlak van democratische besluitvorming maar van echte burgerbetrokkenheid is nooit sprake geweest.

Ik prijs mij gelukkig dat ik deze materie in handen heb gekregen. Ik geef mezelf tot de zomer via studiewerk, overleg met collega’s en geïnteresseerde stakeholders, een conceptnota uit te schrijven die in de gemeenteraad kan besproken worden.

Een belangrijke nieuwe uitdaging voor mij persoonlijk en voor onze partij! We gaan er voor!

Nieuw stadsbestuur voorgesteld

By | Weblogberichten | No Comments

“Investeren, vergroenen, participeren en activeren” zijn de kernwoorden van de startnota die deze week door de partijvoorzitters van coalitiepartners Open Vld en N-VA en hun nieuw schepencollege werd voorgesteld.

Het nieuwe bestuur gaat van start met heel wat mensen die ook in de huidige legislatuur een uitvoerend mandaat hadden. De continuïteit zal dus groot zijn. Anderzijds is het nieuwe bestuur er ook in geslaagd heel wat nieuwe accenten te leggen in de startnota. Dit is uiteraard wenselijk wegens de talrijke uitdagingen die het te wachten staat.

Zo wordt de verdere stadsontwikkeling, binnen aanvaardbare normen, een hele kluif, nog meer “proper Lier” is zeker aan de orde, investeren in straten en monumenten, de uitbouw van de Hoge Velden en een nieuw cultureel centrum zijn dat ook. Dit alles binnen een gezond financieel plaatje tot stand brengen, wordt het werk voor de komende maanden. Een beleidsplan en meerjarenbegroting voor de volgende legislatuur moet immers in het najaar van 2019 aan de OCMW- en gemeenteraad worden voorgelegd.

De uitdaging in het bijzonder is wellicht te komen tot een goed luisterend, burger-betrokken en participatief stadsbestuur. Hier is veel werk aan de winkel want dit item was, laten we eerlijk zijn, in de voorbije jaren geen prioriteit.

De bevoegdheden van onze Open Vld-schepenen zitten bij uitstek vol van de genoemde uitdagingen. Daar hebben we ook voor gekozen en dat zit in ons DNA: niet overgaan tot de orde van de dag maar van uitdagingen kansen maken.

Gewoon doen!

Open Vld scoort met vrouwen!

By | Weblogberichten | No Comments

Het is ooit anders geweest maar dezer dagen scoort onze Open Vld goed met de lancering van vrouwen. Dit weekend kwam het nieuws dat de Limburgse Lydia Peeters Bart Tommelein opvolgt in de Vlaamse regering. Tegelijkertijd heeft voorzitter Gwendolyn Rutten haar voornemen bekend gemaakt  meer vrouwen te positioneren op de eerste plaats van de lijst van Kamer of Vlaams Parlement.

Sinds de verplichting bestaat dat de nummers 1 en 2 op de lijsten van een verschillend geslacht moeten zijn, zijn er weliswaar veel meer vrouwen gekozen geraakt in de parlementen maar ze bleven wel in alle partijen in de minderheid. Ook in de regeringen is het nog steeds niet evident  evenveel vrouwen als mannen tot minister benoemd te krijgen!

Ook in onze eigen partij was het tot voor kort geen streefdoel  de genderverhouding echt evenwichtig te hebben. Nu dus wel. Gwendolyn maakt er werk van, dat is ze aan zichzelf en aan de partij ook wel verplicht. Ze wil graag een rolmodel zijn in het soms harde politieke bestaan en slaagt daar ook wonderwel in. Ze doet dit als voorzitter van onze partij en zal dit vanaf 1 januari ook doen als burgemeester van Aarschot. Dicht bij de mensen.

De tijd van de haantjes aan de top van onze partij lijkt alleszins voorbij. De lijstvorming voor de verkiezingen van 26 mei zal moeten bewijzen of de visie van Gwendolyn op genderverhoudingen en de rol van vrouwen in de politiek, in de hele partij gedragen wordt en in alle provincies navolging krijgt. Het wordt (weer) een boeiend nieuw jaar. Ben benieuwd!

Onderwijstop (nog steeds) geen afspiegeling van onderwijsrealiteit!

By | Weblogberichten | No Comments

Vorige week werd door ICOR (Interuniversitair Centrum voor Onderwijsrecht en –beleid) 60 jaar Schoolpact in de kijker geplaatst. Tal van eminente sprekers die zowat het ganse onderwijsveld vertegenwoordigden hielden er toespraken, gingen in debat of probeerden (voorzichtig) een knelpuntje in het huidige onderwijsbeleid bloot te leggen. Voorzichtig inderdaad, want het moest vooral een viering worden en geen stekelig over en weer gediscussieer.

Geen zwaar inhoudelijke statements dus. Van de plenaire vergadering op de openingsavond is mij ook niet veel bijgebleven. Wat mij wél is opgevallen en bovenmate gestoord heeft, is dat de impact van het katholiek onderwijs op het beleid en van zijn getrouwen in allerlei organisaties opnieuw zoveel duidelijker aanwezig is dan pakweg 10 jaar geleden. Dit hoorde ik niet zozeer in de tussenkomsten en toespraken maar ik zag het aan de invulling van namen naast functies. Door de aard en de initiatiefnemers van de manifestatie zal dit beeld ongetwijfeld disproportioneel versterkt zijn, maar toch…

Ik had zelf wat studiewerk verricht in aanloop naar de bijeenkomst en had veel teksten herlezen, van anderen en van mezelf, die in de periode van het ontstaan van het decreet over gelijke onderwijskansen (het onderwerp waarover ik moest spreken) gepubliceerd werden.

We schreven toen 2002. Inschrijvingsrecht in alle scholen, voor alle kinderen, was één van de pijlers waarop het decreet uitgewerkt werd. Het was ook één van de discussiepunten waar de toenmalige CD&V-oppositie stevig tegen van leer trok. Volgens hen moesten scholen immers de vrijheid hebben leerlingen te weigeren…

Ik blijf erbij dat het decreet nooit zou zijn goedgekeurd in een andere dan paarse Vlaamse regering. Een regering met CD&V zou veel meer de kant van het (soms elitaire) katholiek onderwijs gekozen hebben en veel minder die van de gelijke onderwijskansen in alle scholen.

Het decreet is door de onverzettelijkheid van de toenmalige paarse meerderheid onder mijn ministerschap goedgekeurd, en heeft, ondanks de wijzigen en bijsturingen die er sindsdien aangebracht zijn, stand gehouden. Het is echter tot dusver de enige beleidsmatige stap die gezet is om de almacht van de katholieke scholen in te perken.

In tijden waarin, nog steeds, ongeveer 75% van de ouders hun kinderen naar katholieke scholen sturen terwijl tegelijkertijd de “ontkerkelijking” met rasse schreden toeneemt, zou men kunnen verwachten dat ouders en jongeren de “K” in het pedagogisch project meer en meer in vraag zouden stellen. Daarenboven wordt het katholiek onderwijs, anders dan vroeger, voor bijna volle 100% betaald door de overheid: is het dan niet hoog tijd dat meer pluralistische projecten in meer scholen aan de orde zijn?

Regelmatig hoor ik ouders de “K” in vraag stellen maar hun kinderen toch vrolijk elke morgen aan de “K”-school afzetten…Ik vraag hen dan of ze weten waar die “K” voor staat. Ik zie ze denken “kwaliteit” maar ze durven dat nog net niet zeggen …

Misschien toch tijd als Open Vld hier klare taal te spreken?

Niet zomaar overgaan tot de orde van de dag…

By | Weblogberichten | No Comments

De verkiezingen in Lier zijn positief verlopen voor N-VA en Open Vld. De coalitie tussen beide partijen wordt voortgezet met een eerder krappe meerderheid, maar dat heeft ook in de vorige bestuursperiode voor geen enkel probleem gezorgd. Er zullen enkele nieuwe schepenen in het college komen en met de bevoegdheden wordt wat geschoven. Klaar is Kees dus? Over tot de orde van de dag? Neen, dat  nu ook weer niet.

Tijdens de verkiezingscampagne werden er veel standpunten naar voor gebracht, door alle partijen maar vooral onze partij heeft haar duit hierbij meer dan behoorlijk in het zakje gedaan. Ook al maken we reeds sinds 1983 deel uit van de Lierse coalitie en hebben we heel die tijd de visie voor de toekomst van Lier uitgetekend en mee vormgegeven in de praktijk, het is niet bedoeling om nu zomaar de lijn door te trekken.

De maatschappij evolueert immers razendsnel, ook Lier wordt elke dag diverser, de beleidsuitdagingen zijn immens… Daarom moet elke politicus dagelijks nadenken over de manier waarom hij of zij deze nieuwe uitdagingen wil aanpakken, met welke partners en met welke hedendaagse hulpmiddelen.

Open Vld heeft tijdens de campagne voluit de kaart getrokken van participatie, wijk-en burgerbetrokkenheid en wil dit nu als belangrijkste beleidsthema ook vormgeven in het nieuwe bestuur. Het moet één van de nieuwe accenten worden in de komende  bestuursperiode.

Onze partij is altijd voortrekker geweest van inspraak en medezeggenschap. Zelf heb ik tijdens mijn ganse politieke carrière gehamerd op het belang van samenspraak en medebestuur: als jong Vlaams parlementslid heb ik het voorstel van decreet op de leerlingenraden (vanuit de oppositie) goedgekeurd gekregen, als minister van Onderwijs heb ik werk gemaakt van het participatiedecreet, in Lier heb ik gewerkt aan klachtenbehandeling en wijkmanagement.

Het is nu tijd om de kers op de taart te plaatsen en een brede burger-en wijkparticipatie en –betrokkenheid definitief op gang te trekken in onze stad. Mensen zijn daar klaar voor, ze verwachten deze volwassen vorm van bestuur als nooit tevoren. Beter dan wie ook, besef ik dat deze inspraakvisie niet mag leiden tot eindeloos gepalaver of tot het recht van de sterkste waarbij altijd dezelfde roepers het laken naar zich toe proberen te trekken.

Ik ben er echter ook van overtuigd dat door goed te luisteren naar alle mensen en dan pas plannen te maken en beslissingen te nemen, een bestuur aan draagkracht kan winnen. Openheid leidt uiteindelijk altijd tot respect en tot betere beslissingen.