Category

Nieuws

Vrijdag 7 juni viert dienstencentrum ‘t Schoppeke zijn eerste verjaardag.

By | Nieuws | No Comments

Bezoekers zijn die dag welkom van 12 tot 16 u om de verjaardag mee te vieren. Het dienstencentrum kende vorig jaar een “vliegende start”,  biedt sindsdien elke weekdag heel betaalbare maaltijden aan en heeft een interessant informatief en recreatief weekprogramma.

Samen met het Hooiktse dienstencentrum De Waaier en de drie antennepunten in De Komeet, Rosmolen en De Kroon bieden de centra opvang en zorgen ze voor sociaal contact. Een bezoek meer dan waard!

 

Scholierenparlement debatteert over inspraak en nachtelijk openbaar vervoer

By | Nieuws | No Comments

Eveneens op 30 april had het jaarlijkse scholierenparlement plaats. Leerlingen van de 3de graad van scholen uit Lier, Herentals, Boechout en Vorselaar gaan er traditioneel in discussie met politici uit Boechout en Lier.

Dit keer waren de thema’s o.a participatie en meer bepaald de betrokkenheid van jongeren bij verkiezingen (of het gebrek eraan) en het openbaar vervoer tijdens de weekendnachten.

Namens het Lierse schepencollege was Marleen Vanderpoorten present om de realisaties van het Lierse stadsbestuur inzake inspraak en participatie van jongeren toe te lichten.

Vierde Lierse jobbeurs

By | Nieuws | No Comments

Dinsdag 30 april vond in Lier de 4e jobbeurs voor laaggeschoolde jongeren plaats. 500 jongeren werden uitgenodigd om een keuze te maken voor sollicitatie bij 23 werkgevers.

Het unieke aan de beurs is dat ze telkens wordt voorbereid door de jongeren zelf. Dit keer hebben 25 jongeren zich spontaan opgegeven om de job vorm te geven: de standen uit te bouwen, het onthaal te verzekeren, voor hapjes en drankjes te zorgen.

Onder de deskundige begeleiding van prima coaches van de VDAB is de beurs op deze manier al een mooi project van samenwerking voor creatieve jongeren die de handen uit de mouwen weten te steken.

Onze kandidaten voor 26 mei

By | Nieuws | No Comments

Eind vorige week werden de kandidatenlijsten voor het Vlaams parlement en de  federale Kamer voor de verkiezingen van  zondag 26 mei ingediend.

In de provincie Antwerpen gaan voor de Lierse Open Vld Marleen Vanderpoorten (lijstduwer effectieven Vlaams parlement), Walter Grootaers (plaats 17 effectieven Vlaams parlement) en Els Hendrickx (plaats 11 opvolgers Kamer) onze blauwe kleur verdedigen!

Walter Grootaers en Marleen Vanderpoorten ondersteunen lijst Vlaams parlement voor Open Vld

By | Nieuws | No Comments

Walter Grootaers en Marleen Vanderpoorten zijn door lijsttrekker Bart Somers gevraagd bij de verkiezingen van 26 mei de lijst van het Vlaams parlement te versterken.

 

Grootaers, schepen in Lier, staat op de 17de plaats. Hij nam reeds talrijke keren deel aan nationale verkiezingen voor Open Vld. In 2014 scoorde hij met meer dan 10.000 stemmen erg goed en miste net een kamerzetel.

Vanderpoorten zetelde 19 jaar in het Vlaams parlement waarvan 3 jaar als voorzitter. Ook als voormalig onderwijsminister kent Vanderpoorten de Vlaamse politiek erg goed. In 2014 zette ze een punt achter haar actieve politieke loopbaan op nationaal vlak. Marleen ondersteunt de lijst van het Vlaams Parlement als lijstduwer.

Beide Lierenaars willen hun ervaring en kennis graag ten dienste stellen van Open Vld en mee met de andere kandidaten een mooi resultaat helpen realiseren bij de verkiezingen. De ontwerplijst werd maandagavond goedgekeurd door het provinciaal bestuur.”

Dankbare herinnering aan mijn grootvader Arthur Vanderpoorten

By | Nieuws | No Comments

Arthur Vanderpoorten werd geboren op 17 februari 1884 in Puurs. Na WO I vestigde hij zich in Lier en bouwde hij een loopbaan uit als liberale politicus. Hij betaalde zijn inzet voor de Belgische regering ­tijdens Tweede Wereldoorlog met zijn leven in het concentratiekamp Bergen-Belsen. “Maar in onze familie leeft zijn nagedachtenis voort”, vertelt Marleen ­Vanderpoorten, die net als vader ­Herman in de (politieke) voet­sporen trad van haar grootvader.

De familie Vanderpoorten komt jaarlijks op 1 november samen aan het graf van Arthur Vanderpoorten op het stedelijke kerkhof in Lier. “Grootvader werd er pas begraven in 1951, meer dan vijf jaar na zijn overlijden”, weet Marleen Vanderpoorten. “Het kostte na de oorlog heel wat moeite om zijn stoffelijk overschot te identificeren. Aan de hand van zijn gebit en enkele persoonlijke voorwerpen lukte dat uiteindelijk toch.”

In 2015, naar aanleiding van de zeventigste verjaardag van Vanderpoortens heengaan, vond in Lier een grootse herdenking plaats met de steun van de hele familie. Toen verscheen ook een herdruk van een uitgebreid biografisch artikel van de hand van historicus Marcel Bots. “Hij maakte
daarvoor gebruik van het persoonlijke archief van mijn grootvader, dat raadpleegbaar is in het liberaal archief in Gent. Dat zal trouwens nog worden verrijkt met brieven die tot voor kort nog in familiebezit waren. Dat zal ­hopelijk een stimulans betekenen voor het historisch onderzoek.”

Politieke laatbloeier
Arthur Vanderpoorten was eigenlijk een laatbloeier in de politiek. Na studies aan het atheneum van Mechelen werd hij eerst groothandelaar in textielwaren. Reeds vroeg vestigde het gezin Vanderpoorten zich in Lier. Arthur engageerde zich in de plaatselijke turnbeweging, waarvan de ­idealen hij zijn hele leven trouw bleef. Verder was hij lid van diverse economische organisaties. En hij was lid van het hoofdbestuur van het liberale Willemsfonds. “Zijn natuurlijke welsprekendheid en zijn grote betrokkenheid bij het maatschappelijk leven brachten hem geleidelijk op het politieke voorplan
als kopstuk van de Lierse liberale familie”, vertelt Marleen.

“Zijn optreden kenmerkte zich steeds door een overtuigde Vlaamsgezindheid en door een volksgezinde en sociaal bewogen democratische ingesteldheid.”
Na een felle strijd tussen liberalen en socialisten werd Vanderpoorten in 1936 verkozen tot provinciaal senator. In 1939 werd hij herkozen. De Vlaamsgezinde liberaal werd in april 1939 in de regering-Pierlot II ­zelfs minister van Openbare Werken en Werkverschaffing. Die regering viel echter al na vijf maanden. In de regering-Pierlot III werd hij in januari 1940 dan aangesteld als minister van Binnenlandse ­Zaken. Niet evident, zeker niet omdat de Tweede Wereldoorlog toen net uitbarstte.

Vanderpoorten was nog herstellende van een heelkundige ingreep, maar sloot zich na de Duitse inval in mei 1940 toch meteen aan bij de regering. Zo maakte hij deel uit van
de vierkoppige groep ministers die erbij waren tijdens de historische ontmoeting in het kasteel van Wijnendaele, toen ­koning Leopold III besloot te ­breken met zijn regering en zich aan de Duitsers over te geven. “Dat was het begin van de ­koningskwestie, het politieke conflict tussen Leopold III en de regering dat pas zou eindigen met de aanstelling van zoon Boudewijn in 1951”, weet Marleen.

Arthur verbleef in Frankrijk toen België zich ook daadwerkelijk overgaf. Hij werd binnen de regering belast met Volksgezondheid en was verantwoordelijk voor de duizenden Belgische vluchtelingen die ronddoolden in het zuiden van Frankrijk. Eind augustus 1940 tekende hij zijn ontslagbrief, maar hij bleef achter in Frankrijk.

Concentratiekampen
Daarmee was de kous nog niet af. Eind 1942 beschuldigden de Duitsers Vanderpoorten van betrokkenheid bij een clandestiene organisatie die Belgen wilde overbrengen naar Engeland.
“In januari 1943 werd hij aangehouden en in september werd hij op transport gezet om uiteindelijk in het concentratiekamp Sachsenhausen te belanden.”

Het is daar dat toenmalig hoofdredacteur van Gazet van Antwerpen Louis Kiebooms hem ontmoette. Kiebooms getuigde na de oorlog als volgt: “Vanderpoorten werd zwaar ziek in het kamp, maar dankzij goede zorgen genas hij volkomen. Eens terug moest hij werken als hulpmagazijnier. Hij verbleef in Sachsenhausen tot februari 1945. Nadien vernamen we niets meer van hem, tot de bladen de droevige mare brachten dat hij overleden was.”
In februari 1945 was Arthur overgebracht naar het concentratiekamp Bergen-Belsen in het noorden van Duitsland. Hij kwam er volledig uitgeput aan en zou er op 3 april 1945 overlijden aan ­tyfus.

Politiek nageslacht
Na zijn schielijk overlijden raakte Arthur Vanderpoorten echter niet in de vergetelheid. De koepelorganisatie Liberaal Vlaams Verbond richtte in 1951 een voorlichtingscentrum op en daaruit groeide de Stichting Arthur Vanderpoorten. Dat werd officieel opgericht in oktober 1955.
“De naam was bedoeld als eerbetoon en herdenking”, vertelt Marleen Vanderpoorten. “Een van de belangrijkste activiteiten van deze Stichting was het verzorgen van televisie-uitzendingen op de openbare omroep. In 1987 hield ze op te bestaan.”
In Lier zelf kreeg hij een eigen straatnaam. In de Arthur Vanderpoortenlaan ­bevindt zich ook een campus met zijn naam, het Atheneum Lier.
“Mijn grootvader trok zich fel het lot van het rijksonderwijs aan en liet een wet stemmen waarbij de verplichting om gebouwen voor het rijksonderwijs te bouwen of te onderhouden van de gemeenten werd overgedragen aan de staat. In de tuin van de school staat zijn beeld ter ­herdenking, binnen prijkt zijn borstbeeld.”

Arthur Vanderpoorten heeft ook zijn stempel gedrukt op zijn nageslacht. “Mijn vader Herman wilde uitdrukkelijk in zijn politieke voetsporen treden”, zegt Marleen Vanderpoorten. “Hij werd trouwens zelf ook minister van Binnenlandse Zaken. Ook mijn neef Patrick Dewael en ikzelf spelen een rol in de liberale partijpolitiek, vanuit dezelfde verdraagzame en democratische ingesteldheid als wijlen onze grootvader.”

Tekst : GVA – Sam Van Clemen

 

 

Adviesraden e.a. inspraak

By | Nieuws | No Comments

Maandag 11 februari ontvangt het stadsbestuur alle adviesraden om samen na te denken en te overleggen over de toekomst van de adviesraden en over burgerparticipatie in het algemeen.
Aan de hand van toelichtingen, best practices en een workshop zullen de adviesraden gevraagd worden verbeterpunten voor de eigen werking voor te stellen.

College presenteert nieuw bestuursakkoord

By | Nieuws | No Comments

Het bestuursakkoord van het nieuwe stadsbestuur werd aan de pers voorgesteld. In de komende maanden wordt dit bestuursakkoord verder uitgewerkt tot een beleidsplan voor de komende 6 jaar. Goede suggesties en aanvullingen hiervoor zijn altijd welkom!”

Het integrale bestuursakkoord 2019-2024 kan je hier vinden.

Uitdagend bestuursakkoord wordt voorgesteld

By | Nieuws | No Comments

Vrijdag 11 januari wordt het nieuwe bestuursakkoord voorgesteld aan de pers. Nadien zal het op de agenda van de gemeenteraad ter bespreking worden geplaatst.

Hoewel veel uitgezette lijnen van de vorige legislatuur (uiteraard) worden doorgetrokken, zijn er toch ook opvallende nieuwe accenten. Soms hebben die te maken met de integratie van stad/OCMW. Door de combinatie van het (uitgebreide) vastgoed van het OCMW met dat van de stad, is het hoofdstuk patrimonium bijvoorbeeld prominent aanwezig in het bestuursakkoord.

Ook het nieuwe accent participatie en wijkwerking krijgt flink wat aandacht. Na de bespreking op de gemeenteraad zullen de schepenen, samen met de administratie, aan de slag gaan om de beleidscyclus, het meerjarenplan en de concrete acties uit te werken. De fundering is gelegd, de opbouw kan beginnen.

 

Oude liefde roest niet

By | Nieuws | No Comments

Het einde van het jaar EN van de huidige legislatuur nadert. Dat betekent voor mij dit keer afscheid nemen van een aantal bevoegdheden die ik als schepen nu had, en kennismaken met de nieuwe die erbij komen.

Het is toch met een beetje spijt dat ik het sociale luik van het besturen achter mij laat. Ik heb altijd veel interesse gehad in sociale (on)gelijkheid, kansen, de kloof tussen hebben en niet-hebben, en heb de welzijnssector de afgelopen jaren ook van binnenuit leren kennen. Dat heeft mij veel geleerd over bijvoorbeeld de armoedespiraal, de complexiteit van veel sociale problemen, de zwakte maar ook de soms onvoorstelbare kracht van mensen als het op “overleven” aankomt…

In het schepencollege zal ik de welzijnsdossiers zeker met meer dan gewone belangstelling blijven opvolgen. Daarenboven zijn twee van mijn bevoegdheden, wonen en werk, heel nauw betrokken bij het armoede-verhaal. Zo blijf ik toch een stuk verantwoordelijkheid dragen in de aanpak ervan.

Ik zal in de aankomende beleidsperiode ook bevoegd zijn voor participatie en wijkwerking. Het is een nieuwe bevoegdheid voor mij maar ook een nieuw accent dat het stadsbestuur legt: door burgers nauwer te betrekken bij het beleid, moet het beter aansluiten bij wat ze van het stadsbestuur verwachten en als prioritair beschouwen.

Ik dacht er de voorbije weken vaak aan: met werk rond participatie heb ik mijn eerste belangrijke stappen gezet in de Vlaamse politiek. In 1998 heb ik als Vlaams parlementslid, vanuit de oppositie het “Voorstel van decreet over de leerlingenparticipatie” goedgekeurd gekregen. Luc Van den Bossche was toen de Vlaamse minister van onderwijs, en steunde mijn voorstel voluit. Nadien, zelf minister van onderwijs zijnde, heb ik de participatie in leerplicht en hoger onderwijs, nog verder uitgebouwd en versterkt.

Vandaag is inspraak van leerlingen en studenten, ouders en personeel een vanzelfsprekendheid, maar 20 jaar geleden moest er nog heel wat gediscussieerd en overlegd worden met allerlei stakeholders vooraleer het principe van participatie en betrokkenheid op alle vlakken aanvaard werd.

Op stedelijk niveau participatie vormgeven is natuurlijk nog van andere orde, maar het kernprincipe, mensen waarderen in hun inbreng, blijft hetzelfde. Ik hoop qua vorm en inhoud (en in overleg), aan “participatie en wijkwerking” een interessante en relevante inhoud te kunnen geven. En de non- believers (want die zijn er nog steeds) te overtuigen van het belang ervan!