Category

Nieuws

Boek “In mijn hoofd en in mijn hart”

By | Nieuws

“In mijn hoofd en in mijn hart” geeft een persoonlijke inkijk achter de coulissen van “32 jaar stadhuis”.
Marleen Vanderpoorten beschrijft het wel en wee, de twijfels en bekommernissen
maar ook de drijfveren van wie mee aan het roer staat van het stedelijk beleid.
Mooie momenten en positieve ervaringen wisselen af met bedenkingen over wat beter kon.
U kan “In mijn hoofd en in mijn hart” (prijs: 23 euro) bestellen via 0476 40 40 75 of marleen.vanderpoorten@outlook.com.
Het boek wordt in Lier en Koningshooikt aan huis bezorgd.

“In mijn hoofd en in mijn hart” kan vanaf 26 maart
eveneens bekomen worden bij:
Standaard boekhandels
Dagbladhandel Declerc, Grote Markt 21, Lier
Krantenkopje, Eikelstraat 23, Lier

Het boek kan ook verzonden worden, mits 6 euro portkosten

Lezing “Arthur Vanderpoorten, een liberale Vlaming voor België” op 31 maart 2022

By | Nieuws

Beste lezer,

Donderdag 31 maart om 20 uur geef ik in het stadhuis een lezing over mijn grootvader, Arthur Vanderpoorten onder de titel “Een liberale Vlaming in België”.

Ik zal u meenemen doorheen zijn leven met de nadruk op zijn politieke loopbaan en zijn ervaringen in de concentratiekampen tijdens WOII.

De titel verwijst naar de headlines die hij aanhield door zijn ganse carrière: overtuigd liberaal en Vlaamsgezind maar zonder voor een onafhankelijk België te pleiten, integendeel. Emancipatie van gans de bevolking door goed onderwijs en veel aandacht voor het belang van een goed draaiende economie voor ieders welstand waren aandachtspunten die hij nauwgezet vasthield.

Het is een wrede speling van het lot dat iemand die steeds compromis- en overlegbereid was en zoveel mensen hielp te ontkomen aan het nazi-regime, zelf het slachtoffer werd van verraad en deportatie met de dood als gevolg.

De lezing is een organisatie van de Socio-Culturele Liberale Vrouwen en Recht & Vrijheid. Beide verenigingen nodigen u graag uit op deze avond die omkaderd wordt door muziek van leerlingen van de Lierse podiumacademie en door kunstwerken van de drie “huisartiesten” van Recht & Vrijheid.

De toegang is gratis en inschrijven kan via secretariaat@vldlier.be of 0476/59 96 21.

Ik hoop u alvast te ontmoeten.

 

Marleen

Een nieuw jaar, dezelfde zorgen…

By | Nieuws

Zoals bij de start van elk nieuw jaar, vlogen de eerste dagen van het spiksplinternieuwe 2022 opnieuw goede wensen aan familie, vrienden en bekenden over en weer. “Een goede gezondheid” was er altijd al bij. Dit keer is de wens echter verworden tot een reuzegrote hoop dat we met z’n allen over niet al te lange tijd opnieuw met minder angst voor het nog steeds wild om zich heen grijpende virus met elkaar zullen kunnen omgaan.

Wie vorig jaar nog dacht dat een vaccin al het doemdenken zou verjagen, weet intussen beter. De coronacrisis blijft complexer en veelomvattender dan we dachten.

Ook wetenschappers en politici hebben zich bij momenten vergist. En eigenlijk is dat niet verwonderlijk. Een pandemie van deze omvang hebben we in moderne tijden, met de huidige stand van de wetenschap en de geneeskunde, niet meer voor mogelijk geacht.

Het is alsof het virus ons tot nederigheid heeft gedwongen, zijn vingertje heeft opgestoken en ons heeft laten weten dat we niet al te arrogant moeten denken dat we voor elk probleem een oplossing kunnen voorzien!

Deze vaststelling maakt het nog moeilijker om de antivaxers, en in uitbreiding al diegenen die bedenkingen hebben bij het coronabeleid, te overtuigen van de juiste weg die beleidsmakers uitzetten.

Anti-coronamaatregelen uitwerken gebeurt met vallen en opstaan. Dat is niet vreemd want de problemen zijn nieuw en een totaaloplossing is er niet: elke mens reageert anders op het virus en nieuwe varianten zijn telkens opnieuw een bedreiging. Wetenschappers en politici moeten wikken en wegen, beslissen en afwachten of hun besluiten voldoende effect én voldoende draagkracht hebben om stand te houden.

Er is veel begrip bij het overgrote deel van de bevolking voor de moeilijkheidsgraad van de problematiek waar we bijna twee jaar mee kampen. Velen doen wat van hen gevraagd wordt en zoeken mee naar doordacht en verdraagbaar gedrag in hun eigen omgeving.

Anderzijds is het duidelijk dat de polarisatie in de samenleving toeneemt: fysieke confrontaties tussen burgers en de overheid doen zich vandaag in zowat elk land voor en nemen toe in hardnekkigheid. Bovendien zit er weinig lijn in het verzet, alleen een “anti”-gevoel drijft boven en is gemeenschappelijk.

Bij eerdere betogingen in Brussel bleek reeds dat het waarom van deelname aan een manifestatie heel verschillend kan zijn, van linkse tot extreemrechtse overtuigingen, van spiritueel denken tot plat relschoppen… Alleen de wil om tegen de overheid te ageren drijft deze mensen naar elkaar toe. Dit alles maakt het nog moeilijker om de tegenstanders van het beleid én de twijfelaars met glasheldere argumenten te overtuigen.

We moeten op mensen blijven inpraten en uitleggen wat het nut is van maatregelen. We moeten vooral zeggen waarom het belangrijk is om regels samen te volgen en samen uit te dragen. De eigen, persoonlijke, hier-en-nu-vrijheid, staat even op een lager pitje.

Alleen als de volledige samenleving vrij is, kunnen we als individu ten volle van onze eigen vrijheid genieten. Daar moeten we voor vechten, maar dat kunnen we alleen samen!

Lierse vereniging ‘Recht en Vrijheid’ brengt herdenking beide oorlogen en gruwelen tijdens bezetting onder de aandacht

By | Nieuws

Onlangs werd onze nieuwe vereniging “Recht en Vrijheid” officieel voorgesteld aan de pers, en dus aan het grote publiek. Deze nieuwe Lierse vereniging vraagt aandacht voor de herdenking van de wereldoorlogen in het algemeen, voor de gruwelen van de bezettingsjaren in Lier en Koningshooikt in het bijzonder, maar ook voor de vrijheden in een democratie en de mensenrechten.

Deze herfst en volgend jaar wil Recht en Vrijheid door het organiseren van allerlei projecten deze thema’s onder de aandacht brengen. In een eerste evenement wordt in samenwerking met de Lierse beeldacademie en de podiumacademie “Zing de bevrijding” gebracht. Koren en solisten zullen bevrijdingsliederen zingen en enkele kunstenaars zullen het oorlogsthema in schilderijen en beelden tonen.

Het is de bedoeling van Recht en Vrijheid ook jongeren met het thema van de oorlogsgruwelen te confronteren. Daarom wordt, naast een aantal lezingen, ook een lessenreeks uitgewerkt voor scholen en zal volgend jaar een paneldiscussie rond “Kinderen van de oorlog en de migratie” georganiseerd worden.

De vereniging is opgericht in het kader van de herdenking van het einde van WOII, in 2020 75 jaar geleden. Wegens de corona-beperkingen was het echter niet mogelijk deze verjaardag met evenementen onder de aandacht te brengen. Nu kan dit wel.

Meteen is de optie genomen het niet alleen bij herdenking te houden maar ook in de toekomst weerkerende momenten te voorzien om, aan de ene kant, de historische feiten te herdenken en, aan de andere kant, gevolgen van actuele schendingen van de mensenrechten onder de aandacht te brengen.

Steunend lid worden kan via storting van een vrijwillige bijdrage op rekeningnummer BE49 0018 8331 0671 met de vermelding “Steun Recht en Vrijheid”

PROGRAMMA

11.11.2021 Zing de bevrijding
09.12.21 Vrouwen in het verzet tijdens WOII (causerie W. Adriaens)
12.12.21 Lezing Verzet loont (lezing W. Adriaens)
19.01.22 Muziek tijdens 2 WO (Lezing G Hendricx)
31.03.22 Lezing Arthur Vanderpoorten (M. Vanderpoorten)
08.05.22 Bloemenhulde monument Ritakapel (Dag v/d democratie)
xx.06.22 Lierse kinderen van de oorlog (Getuigenissen)
xx.11.22 Het lot van de Joodse inwoners in Lier (W. Adriaens en L. Schram)
xx.xx.22 Oorlogsmisdaden aan het Oostfront (Lezing F. Sebrechts )

Te veel verwijten!

By | Nieuws

Stilaan beginnen we uit het ergste keurslijf van de corona-maatregelen te kruipen. De angst om zelf ziek te worden of een zieke in de onmiddellijke familie-of vriendenkring te hebben, begint af te nemen.
Op tijd en stond moeten we ons echter blijven realiseren dat het gevaar niet geweken is en dat we erg voorzichtig moeten blijven: social distancing en mondmaskers blijven aan de orde, nog maandenlang. 

Het lossen van de strengste maatregelen houdt ook in dat we met 1 oog naar buitenlandse vakantieverblijven beginnen te lonken en dat we uitkijken naar de randvoorwaarden om op een terras in de stad iets te gaan drinken of te gaan eten: hoe, wanneer, hoelang, en vooral met wie?

Kunnen we met de ganse familie een bbq organiseren, een jaarlijkse traditie in juni ? En kan ik in juli mijn verjaardag vieren met kinderen en alle kleinkinderen samen? We kijken hoopvol uit naar de mogelijkheden…maar natuurlijk zijn dit luxeproblemen, laat ons ook dat beseffen.

Zoals meestal als de ergste onzekerheid is weggeëbd en mensen zich geruster gaan voelen, begint nu de zogenaamde “analyse” van wie wat wanneer heeft beslist en waarom dat zo gebeurde. Hebben politici teveel naar de experten geluisterd? Zijn experten het onderling wel altijd eens geweest? Waarom wordt meer naar de ene dan naar de andere wetenschapper geluisterd? Hebben politici altijd in team beslist of hebben sommigen, hun bergenhoge ego indachtig, toch in hun eentje maatregelen afgekondigd of geïnterpreteerd?

Niets valt uit te sluiten maar over het algemeen vind ik dat noch experten noch politici de kritiek en de verwijten verdienen die hier en daar opsteekt. Op deze corona-crisis was niemand voorzien, laat staan voorbereid. Velen hebben alles uit zichzelf gehaald om maatregelen uit te werken die de pandemie zou indijken en om diegenen te helpen die slachtoffer werden van de ongeziene kaalslag, sociaal, economisch en cultureel.

Natuurlijk zijn we er nog niet: een relanceplan op alle niveaus en op alle domeinen zal moeten uitgewerkt worden om de ellende die voor velen gecreëerd is, te verlichten. Onze stad, ons land, de hele wereld zal zich moeten herstellen mits een even strenge discipline als die waarmee de pandemie ingedijkt werd. En dat zal veel eendracht en positieve ingesteldheid vragen.

Misschien is dat wel de cruciale vraag: kunnen we voldoende mentale volwassenheid opbrengen ons niet laten gaan in verwijten en negativisme maar, schouder aan schouder, de stad, het land en de wereld een nieuwe elan te geven.
Verwijten lossen niets op, teamspirit en toekomst-denken des te meer!

Onze stad werkt: Restauratie hekwerk stadhuis bijna voltooid!

By | Nieuws
Ondanks alle belemmeringen die corona-maatregelen ons opleggen, blijft onze stad werken en kennen tal dossiers hun gewoon verloop. Dit is o.a. het geval voor de restauratie van het hekwerk van ons stadhuis.


Reeds in 2012 werd een grondig onderzoek opgestart naar de staat van het hekwerk op de pui en het balkon van het stadhuis. Dit hekwerk maakt deel uit van het oorspronkelijk ontwerp en de originele uitvoering van het stadhuis door Jan Pieter Van Bauerscheidt de Jonge in 1744. In 1890 werd het grondig hersteld (en aangevuld) door Lodewijk Van Boeckel.

Het hekwerk is van smeedijzer maar op de pui werd het smeedwerk versierd door koperen drijfwerk. Vorig jaar werd het dossier eindelijk voor restauratie opgepakt en toegewezen aan de firma Remmen. Deze stelde vast dat, om een grondige en duurzame restauratie mogelijk te maken, het drijfwerk (680 stukken) moest verwijderd worden omdat corrosie vooral de hechtingen tussen koper en smeedijzer had aangetast.

De meerkost hiervoor van 36.000 euro werd door de gemeenteraad bovenop de initiële kost van 80.000 euro goedgekeurd zodat de restauratie een aanvang kon nemen. Dezer dagen wordt de laatste hand gelegd aan de terugplaatsing van het hekwerk dat opnieuw de historische en originele kleur heeft gekregen, donkergroen i.p.v. zwart.

Het gerestaureerde hekwerk geeft, samen met de heraangelegde rijbaan van de Grote Markt, het centrum van onze stad opnieuw een waardig cachet. De restauratie van het hekwerk werd gefilmd en zal te zien zijn op de website van de stad EN bij het onthaal van toeristen in de hal van het stadhuis.

“Het goede voorbeeld geven”

By | Nieuws

Het voorbije paasweekend gaf ons er reeds een voorsmaakje van: prachtig weer dat uitnodigt om gezellig en enthousiast samen iets te drinken, te barbecueën of eindeloos van een zonnetje te genieten met vrienden … het zal voor de komende zomer wellicht met minder volk, op meer afstand van elkaar en dichter bij huis moeten dan we gewoon zijn. 

Het terugdringen van het coronavirus lijkt op de goede weg maar van een overwinning is nog geen sprake. Veel hangt af van de manier waarop we ons met z’n allen willen inschakelen in het safety-plan van de overheid.

De richtlijnen die van kracht zijn, zijn noodzakelijk en niet zo lastig om te handhaven. We weten dat het tijdelijk zal zijn, dat het (veel) erger zal voorkomen en dat het welzijn en de gezondheid van iedereen ervan afhangt. Het is dus terecht dat we boos zijn op al diegenen die er toch de kantjes aflopen en denken dat het zo’n vaart wel niet zal lopen! Er valt geen goed woord te zeggen over medeburgers die zich niet houden aan de richtlijnen en de wijze adviezen van wetenschappers in de wind slaan.

Maar wat te zeggen van politici die deze instructies in twijfel beginnen trekken en openlijk op facebook zeggen de richtlijn naast zich neer te leggen? De burgemeester van de grootste stad van Vlaanderen ging onbegrijpelijk lichtzinnig om met een maatregel door de hogere overheid uitgevaardigd. Als partijvoorzitter en als burgemeester had hij kanalen genoeg om de onduidelijkheid van de maatregel desgevallend aan te tonen en er verduidelijking over te vragen.

Een burgemeester is bij uitstek de man of de vrouw die de veiligheid moet handhaven en er moet voor zorgen dat zijn burgers de richtlijnen van de hogere overheden opvolgen. Hoe kan men respect en waardigheid afdwingen tegenover beleidsmakers als een politicus zelf de draak steekt met een besliste maatregel en prompt afkondigt dat hij die niet zal opvolgen en laten uitvoeren?

Ik kan mij voorstellen dat in deze coronatijden mensen andere zorgen hebben dan de ernst van een burgemeester in vraag te stellen, maar eigenlijk is het absoluut not done en misschien wel de grofste fout die men als beleidsmaker kan maken. Het zegt veel over de inborst van de man in kwestie. Hopelijk zegt het niet veel over diegenen die hem tot op heden op handen hebben gedragen!

Marleen Vanderpoorten

 

Corona brengt veel miserie, maar ook hoop en inspiratie

By | Nieuws

De beelden die we enkele dagen geleden te zien kregen van een ziekenhuis in Cremona en van de lijkwagens in Bergamo, hadden beelden uit een horrorfilm kunnen zijn! Zoveel eenzame zieke, vaak terminale patiënten, die ondanks de helse inspanningen van hun verplegend personeel, de hel niet zouden overleven! 

“Kan niet, niet in deze tijden”, zouden we enkele maanden geleden gezegd hebben indien men het toen voorspeld zou hebben. Bergamo en Cremona zijn lieflijke, op en top moderne Noord-Italiaanse steden die, in het geheel van Italië, hun tijd eerder vooruit lijken te zijn. Ik bezocht beide steden al verscheidene keren, telkens was het spontane respect voor de netheid, de voorkomendheid, de schoonheid,…mijn deel.

In ons land zijn Italiaanse toestanden niet aan de orde, voorlopig niet en hopelijk nooit. Maar mensen worstelen ook hier met angst voor de onmiddellijke toekomst en onzekerheid voor wat in het verdere verschiet ligt: gaan wij, gaat iemand in onze omgeving ziek worden, gaan we in de toekomst onze job kunnen houden, onze afbetalingen kunnen blijven doen…???

Wat critici in de marge zich al jaren afvragen, namelijk of onze manier van leven, ons consumptiegedrag en ons druk-druk-druk gedoe, wel houdbaar blijft; of altijd meer en meer voor iedereen wel realistisch en haalbaar blijft, treedt nu als een duidelijke kernvraag naar voor. Heeft de ongebreidelde expansie op zoveel domeinen zijn grens bereikt en moeten we vaker terugplooien op de basics van het leven?

De ict-revolutie die we de voorbije decennia doormaakten, zorgt er nu voor dat “in ons kot” blijven NIET gelijkstaat met afgezonderd en afgesloten zijn. We smsen, whatsappen, gebruiken sociale media, telefoneren en vergaderen met digitale hulpmiddelen zonder problemen. Kunnen we ons nog voorstellen hoe deze pandemie ervaren zou worden, pakweg 25 jaar geleden? Zonder alle mogelijkheden die we nu hebben?

De digitale revolutie heeft ons de voorbije decennia op economisch, sociaal en communicatief vlak in een rollercoaster van mogelijkheden gestort. Dat is fantastisch en moeten we zo houden. Maar nu komt de wereld een beetje tot stilstand. Misschien kunnen alle recent verworven mogelijkheden van online te shoppen tot telewerken en skypen ons in de nabije toekomst helpen de drukte van elke dag te stabiliseren.

Zouden minder burn-outs, minder stress en minder eenzaamheid dan niet aan de orde zijn? En kunnen creativiteit, inspiratie, behulpzaamheid, solidariteit en respect voor elkaars inzet de nieuwe thema’s worden voor het komende decennium en alle decennia daarna? Of gaan we over enkele maanden over tot de orde van de dag, vlakken we de eerste helft van 2020 uit, en pikken we de draad zonder meer op waar we hem loslieten?

Dat zou een absoluut verkeerde keuze zijn! Corona dwingt ons na te denken over onze manier van leven, en dat is nodig!

 

Creativiteit in Corona-tijden

By | Nieuws

We zijn het verdomd niet gewend onze dagelijkse handel en wandel opzij te schuiven en zuinig om te gaan met contacten en amusementjes. De gezondheid van iedereen staat nochtans op het spel en dus is er geen weg naast. 

We komen zo met onze voetjes op de (harde) grond in het besef dat zoveel dingen die deel uitmaken van ons leven allesbehalve vanzelfsprekend zijn, en dat we niet geleerd hebben dit blijvend te appreciëren. Etentjes, uitjes allerhande, terrasbezoekjes, onze wekelijkse sportpret, drukke markten en winkels, buitenlandse reizen…ze moeten nu allemaal even wijken voor een hoger belang, het waarborgen van de gezondheid van iedereen.

Natuurlijk is het jammer dat een reeds lang geplande en betaalde reis wordt geannuleerd, dat het feest voor de zoveelste verjaardag van een grootouder niet kan doorgaan, dat zoveel sportwedstrijden en heel veel van onze hobby’s worden geschrapt… Maar dit zijn luxeproblemen en dus bijzaak. Echte problemen moeten nu aangepakt en opgelost worden.

We mogen weer eens beseffen hoe efficiënt, performant en betaalbaar onze gezondheidszorg is, hoe aandachtig werkgevers en overheid met de zorgen van mensen omgaan en hoe begaan de onderwijsverstrekkers zijn met het welzijn en de toekomst van jongeren.

Voor veel zelfstandigen, vooral in de horeca is de deuren sluiten weliswaar een financiële ramp. De sterken onder hen nemen creatieve maatregelen: zij maken maaltijden om aan huis te brengen of om af te halen. Dikke duim daarvoor! Maar niet iedereen heeft de spirit, kracht, inventiviteit of mogelijkheden om hier werk van te maken.

Voor al diegenen die het nu extra moeilijk kunnen krijgen, om welke reden ook, is solidariteit en eendracht nodig. Geen oeverloos gediscussieer over wie wat en wanneer doet: samen de handen uit de mouwen, zorgen voor onszelf en zorgen voor elkaar is de boodschap!