All Posts By

igobert

Een maximumfactuur voor het secundair onderwijs?

By | Weblogberichten

In het basisonderwijs bestaat al geruime tijd een maximumfactuur. Dit betekent dat schoolkosten onder het bepaald bedrag moeten blijven per kind en per schooljaar. Ouders weten daardoor perfect wat hen het komende schooljaar te wachten staat aan uitgaven… zolang hun kind in het kleuter-of lager onderwijs zit.

Eens zoon of dochter naar het secundair onderwijs stapt, wordt het een ander verhaal. Sommige scholen hebben het onderwerp opgenomen in hun schoolreglement of doen (vrij strikte) aanbevelingen aan hun leerkrachten voor het bepalen van lesmateriaal.

Lokale besturen trachten soms via het LOP (lokaal overlegplatform) of een ander overlegorgaan de scholen op hun grondgebied te sensibiliseren richtlijnen inzake schoolkosten op te stellen, en een vangnet voor wie moeilijkheden heeft om te betalen.

Niet alle scholen willen hier echter van horen en soms dreigt een hoge schoolkostenfactuur een heuse drempel te vormen bij een eerlijk gelijke-onderwijskansenbeleid. En hier knelt het schoentje. Zolang de Vlaamse overheid niet overgaat tot het bepalen van een maximumfactuur voor alle studierichtingen in het secundair onderwijs, zullen er altijd scholen blijven die zich niets aantrekken van de negatieve spiraal die ze creëren op sociaal vlak. De Vlaamse overheid heeft tot dusver de stap naar een maximumfactuur in het secundair onderwijs niet willen zetten. Ook in de startnota voor een nieuwe Vlaamse regering komt het onderwerp niet aan bod.

Scholen die reeds werken met een maximumfactuur ervaren deze nochtans als een win-winsituatie voor leerlingen én hun ouders aan de ene kant en scholen aan de andere kant. De betrokken scholen hebben minder rekeningen die onbetaald blijven en een maximumfactuur dwingt tot nadenken over welke uitgaven echt de moeite waard zijn, in overleg met ouders, leerlingen en leerkrachten.

Het stimuleert dus betrokkenheid en inspraak. Iedereen wint erbij. Tenzij misschien de uitgevers van de talrijk gebruikte invulboeken…

Grote uitdagingen voor toekomstgericht beleid

By | Weblogberichten

Bijna een jaar na de gemeenteraadsverkiezingen moeten de verkiezingsprogramma’s van de meerderheidspartijen en het bestuursakkoord in concrete doelstellingen worden omgezet. Tegelijkertijd moet de budgettaire ruimte bewaakt blijven, mogen de schulden niet opnieuw oplopen en de belastingen niet verhogen.

Dit is nooit een eenvoudige oefening. De verlanglijstjes zijn altijd langer dan de mogelijkheden om eraan tegemoet te komen. Vaak dringen zich keuzes op, die enige moed vergen van beleidsmensen.
Een goed politiek bestuur moet knopen durven doorhakken en kritisch durven kijken naar vroegere beslissingen die misschien voor bijsturing vatbaar zijn.

In onze stad dringen zich ongetwijfeld moeilijke besprekingen op in het kader van de aankomende noodzakelijke investeringen. Het begijnhof wordt al heraangelegd, maar er moeten ook straten en pleinen vernieuwd worden, de aanleg van de Hoge Velden voor voetbalterreinen staat zeer hoog op de agenda , evenals de heraanleg van de stationsbuurt. Er moet een beslissing vallen over de vernieuwing van het cultureel centrum en over al dan niet zelf investeren in een performante afvalophaling. En dit zijn slechts enkele grote en opvallende dossiers die op de agenda van het schepencollege staan.

Het is daarom goed dat de bevolking meer dan in het verleden van nabij zal betrokken worden bij het uitstippelen van een toekomstig en toekomstgericht beleid.

De tijd dat na de verkiezingen de deuren gesloten werden tot er in beperkte groep en achter gesloten deuren akkoorden werden bereikt ligt, gelukkig, achter ons. De burgerbetrokkenheid zal het opstellen van een meerjarenbeleid misschien niet sneller doen verlopen maar alleszins wel een groter draagvlak creëren en impulsen kunnen geven voor een beleid op langere termijn

Vakantie voorbij: handen uit de mouwen!

By | Weblogberichten

Terwijl er op federaal vlak nog zo goed als niets beweegt rond de vorming van een nieuwe regering, wordt er in Vlaanderen duchtig onderhandeld tussen N-VA, CD&V en Open Vld over de vorming van een Vlaamse regering. Een regeerakkoord tegen 23 september, de heropening van het Vlaams parlement, is de doelstelling.

In onze stad staat de definitieve uittekening van een meerjarenbeleidsplan op de agenda in september. En daar horen voor het eerst ook “toekomstdagen” bij. Op 9 en 10 september worden geïnteresseerde Lierenaars uitgenodigd mee na te denken over een aantal items die voor de toekomst van onze stad aan de orde zijn.

De vier uitgekozen thema’s zijn: zachte mobiliteit, warme samenleving, schone, groene stad en stad in ontwikkeling. De bedoeling is dat de aanwezige Lierenaars hun ideeën aanreiken over hoe zij op deze domeinen onze stad zouden willen zien evolueren op langere termijn.

Het stadsbestuur zal deze toekomstdagen met veel aandacht volgen en de conclusies meenemen in zijn besprekingen over het nu op te stellen beleidsplan.

Ik hoop vooral dat veel Lierenaars deelnemen en hun mening komen zeggen, want dat is de uiteindelijke doelstelling. Participatie betekent immers dat beleid losgetrokken wordt uit de beslotenheid van politieke partijen en opengegooid wordt voor alle inwoners. Op deze manier kunnen we hopelijk de klassieke democratie nieuwe zuurstof en opnieuw vertrouwen geven.

Open Monumentendag in Lier

By | Nieuws

Dit jaar wordt voor de 31ste keer Open Monumentendag georganiseerd. De stad Lier neemt opnieuw deel en plaatst een aantal spraakmakende monumenten op haar grondgebied in de kijker.

Veel aandacht gaat daarbij o.a. naar ons begijnhof. Het Lierse begijnhof is niet alleen UNESCO werelderfgoed maar wordt de volgende jaren, met steun van de Vlaamse overheid, ook onderworpen aan een grootschalige restauratie van zowel openbaar domein als gebouwen.

“Uitstekend moment dus om de plannen en de fasering van de werken toe te lichten en de bezoekers te laten binnenkijken in de reeds gerestaureerde woningen van de Symforosastraat. De betrokken architecten zorgen voor deskundige commentaar en vertellen over het verleden en de toekomst van wat ongetwijfeld de parel van onze stad wordt” , zegt schepen van patrimonium en onroerend erfgoed Marleen Vanderpoorten.

Uiteraard kan u ook een kijkje nemen in andere monumenten die worden opengesteld. U kan genieten van de unieke sfeer in onze historische binnenstad waar respect voor erfgoed, toegankelijkheid en aangenaam verpozen hand in hand gaan.
Veel plezier!

Prettige vakantie!

By | Weblogberichten

Vorige vrijdag is de zomervakantie ingegaan voor leerlingen en (een groot deel van de) studenten na een bloedhete week. Deze werd extra gekruid door goede (of minder goede) rapporten, afscheid nemen van jufs, leraren en soms ook van klasgenootjes die verhuizen naar andere scholen.

Emoties waren dus wel aan de orde. Veel blijdschap over de puike prestaties van onderwijzend personeel was vaak de hoofdtoon in gesprekken met directies, ouders en jongeren zelf. En dat deed deugd! Na een schooljaar met al te veel geklaag en gezeur over het dalend onderwijsniveau, lastige jongeren en onderbetaalde onderwijsjobs, was het hartverwarmend de andere zijde van de medaille eens belicht te zien.

Ik blijf het ontzettend jammer vinden dat de job van leraar bijna uitsluitend negatief in de media komt terwijl ze net zo boeiend op veel vlakken, zo toekomstgericht en zo inspirerend is! Pleistertje op de wonde voor mij persoonlijk: mijn kleinzoontje die in september voor het eerst naar de middelbare school gaat, heeft mij toevertrouwd dat hij leraar Frans wil worden! Dat zijn papa dat ook is, is er misschien niet vreemd aan. En dat hij een prima leraar zal worden, daar ben ik nu al van overtuigd.

Maar alle gekheid op een stokje: het blijft voor de nieuwe Vlaamse minister van Onderwijs nog steeds de belangrijkste opdracht goede en voldoende leraren voor de klas te krijgen. Bij de goede leraar start alles: de inhoud, de attitude, de vaardigheden. Goede leraren tillen jongeren boven zichzelf uit, kunnen talenten ontdekken en motiveren. Leraar worden zou geen tweede of derde beroepskeuze mogen zijn, geen negatieve keuze, geen alternatief voor iets wat niet bereikbaar is.

Meer waardering, meer begeleiding bij de start, meer doorgroeimogelijkheden maar vooral een positievere beeldvorming in het algemeen zijn absoluut aan de orde.
Werk voor de nieuwe minister dus, maar zeker ook voor de media en voor ons allen: leraren op een constructieve manier in beeld brengen, dat doen we samen!

Lier maakt werk van restauratie monumenten

By | Weblogberichten

Terwijl de resultaten van de Vlaamse, federale en Europese verkiezingsslag nog moeten bestudeerd worden en conclusies getrokken, en informateurs behoedzaam aan hun taak beginnen, is het in onze steden en gemeenten alle hens aan dek. Meerjarenplannen en overeenstemmend budget moeten nu klaargestoomd worden om in het najaar als ontwerp aan burgers, adviesraden en gemeenteraadsleden voor te leggen.

Ook in onze stad wordt hard gewerkt en bestudeerd hoe plannen in een realistisch perspectief kunnen geplaatst worden. Hoe betaalbaar is alles? Onze schuld is de afgelopen vijf jaar gedaald na de grote investeringen en opgelopen schulden in de periode 2010-2012. We willen dat zo houden maar tegelijkertijd moeten we ook opnieuw zwaarder investeren in straten en pleinen, sport- en culturele infrastructuur, en monumenten.

Wat ons onroerend erfgoed betreft, zijn er alvast stappen gezet, nog op het einde van vorige legislatuur, die het ons mogelijk maken snel en mét premies van de Vlaamse overheid, een aantal grote dossiers opnieuw “op gang” te trekken.

De globale restauratie van het begijnhof is één van deze dossiers. Nog dit jaar wordt wellicht gestart met de heraanleg van het openbaar domein, wat gedeeltelijk met de gefaseerde restauratie van de huizen zal gebeuren.

Ook de restauratie (eerst buiten dan binnen) van de Sint-Gummaruskerk kan vanaf volgend jaar opnieuw opgenomen worden, evenals de interieurrestauratie van de H. Hartkerk en de H. Familie. Voor beide kerken wordt ook, samen met de kerkfabrieken, nagedacht over nevenbestemmingen.

Een herbestemmingsstudie wordt aangevat voor het Vleeshuis, het H. Geestgebouw en het Timmermans-Opsomerhuis. Dit laatste zal in een overgangsfase ter beschikking gesteld worden aan het volwassenenonderwijs en de stedelijke academie tot ze hun intrek kunnen nemen in het gerestaureerde en gerenoveerde Zwartzusterklooster aan de Kloosterstraat.

Voor een aantal straten en pleinen worden beheersplannen opgemaakt zodat de daar gelegen stadsgezichten beter, sneller en met meer kennis van zaken kunnen gerestaureerd worden op een historisch verantwoorde manier: de Grote Markt, de Rechtestraat, H. Geeststraat, Sint –Gummarusstraat en De Heyderstraat staan alvast op de planning.

Er is geen weg terug, integendeel de weg naar Lier als erkende Vlaamse erfgoedstad is ingezet!

 

Vrijdag 7 juni viert dienstencentrum ‘t Schoppeke zijn eerste verjaardag.

By | Nieuws

Bezoekers zijn die dag welkom van 12 tot 16 u om de verjaardag mee te vieren. Het dienstencentrum kende vorig jaar een “vliegende start”,  biedt sindsdien elke weekdag heel betaalbare maaltijden aan en heeft een interessant informatief en recreatief weekprogramma.

Samen met het Hooiktse dienstencentrum De Waaier en de drie antennepunten in De Komeet, Rosmolen en De Kroon bieden de centra opvang en zorgen ze voor sociaal contact. Een bezoek meer dan waard!

 

Duidelijker maken waarvoor we staan

By | Weblogberichten
Stemmen geteld en zetels verdeeld. Maar de conclusies over deze nieuwe zwarte zondag zijn nog lang niet getrokken. Daarvoor is het nog (veel) te vroeg.
Dat Vlaanderen opschuift naar rechts en de groene doorbraak er niet gekomen is, is duidelijk. Maar waarom mensen zeggen dat ze “het beu” zijn en daarom VB gestemd hebben, vraagt natuurlijk een grondiger analyse.

Wat zijn ze beu? Te veel multiculturaliteit in de Vlaamse straten, wat geld kost, en tegelijkertijd een pleidooi voor langer werken? Is de conclusie van velen dan bijvoorbeeld: we moeten langer werken om mensen met migratieachtergrond in ons land te ontvangen? Nogal simplistisch, of toch niet?

En wie zijn ze, de kiezers die zeggen voor extreemrechts gestemd te hebben om een proteststem uit te brengen en niet uit ideologische overtuiging, en waartegen protesteren ze?

We leven in een welstellend land, met veel vrijheid, een goede sociale zekerheid, veel kansen, … deze verrechtsing kan toch niet alleen een reactie zijn op angst voor aanslagen, angst voor uitdeinende criminaliteit en verloederde steden?

Er zijn problemen in sommige wijken van sommige steden maar die blijven uitzonderingen in een veilig land waar het goed om leven is.

Mijn partij is bij uitstek een partij die staat voor vrijheid en openheid maar die tegelijkertijd veel moeite heeft zich als dusdanig te profileren als de partij die hierin uniek is.

Wij zijn positief, hebben vertrouwen in mensen, respect voor iedereen, zeker ook voor mensen die het (om welke reden ook) moeilijk hebben, we geloven in de kracht van mensen, geven ze veel beslissingsmogelijkheden en inspraak, we hebben de ethische kwesties hoog op de agenda geplaatst.

Vrijheid is voor ons het hoogste goed, alleen het beperken van iemand anders vrijheid kan hierop een rem zetten en “Moeten” is een woord dat we liever niet gebruiken. “Rechts” is naar mijn aanvoelen een negatief begrip dat staat voor hiërarchie, macht en ongelijkheidsdenken. Ik wil niet rechts zijn en ik wil mijn partij ook niet naar rechts zien opschuiven.

Maar we moeten wel duidelijker maken aan de mensen waarvoor we staan en wat de consequenties zijn van een onverbloemd (extreem)rechts beleid.
Meer dan ooit werk aan de winkel voor onze politici: heel goed luisteren en proberen te begrijpen en dan pas concluderen en eraan werken.

 

Langer werken? Comfortabeler werken!

By | Weblogberichten

Een thema dat de voorbije dagen de verkiezingsdebatten beheerste was dat van de pensioenleeftijd. De voorzitter van N-VA, meestal een kei in beheerste communicatie, deed een wel heel ongelukkige uitspraak door te stellen dat werken na 67 in de toekomst aan de orde zou zijn. Ongelukkig omdat de huidige regelgeving nog niet volledig ingevoerd is, zeker niet verteerd, en onvoldoende omkaderd door “werkbaar werk”-maatregelen.

Het thema van de pensioenleeftijd is terecht een heel belangrijk onderwerp waar veel medeburgers zich zorgen over maken. “Zal mijn pensioen betaalbaar zijn? , zal ik in goede gezondheid kunnen blijven werken?” en “wat als ik ziek word voor mijn 67?”, hoor ik mensen vaak vragen.

Het is daarbij onze stellige overtuiging dat heel veel mensen weinig problemen hebben met langer werken, het moet wel goed op voorhand duidelijk zijn hoelang, in welke omstandigheden en tegen welk loon, eventueel in combinatie met een gedeeltelijk pensioen.

Ik word zelf 65 deze zomer, bevind mij dus pal in de leeftijdscohorte waarin in de toekomst nog gewerkt zal moeten worden. Ik ben zelf redelijk fit en in een betrekkelijk goede conditie. Toch voel ik zeer goed dat een 65-jarige absoluut niet meer dezelfde hoeveelheid werk aankan aan hetzelfde tempo en in dezelfde omstandigheden als een 40- of 50-jarige.

Misschien zijn we intussen wel goed en zelfs beter in andere dingen dan jongere generaties , maar verschil is er alleszins. Afbouwen of omturnen is dus aan de orde. Ik kon dit gelukkig zelf beslissen door mij in 2014 niet meer verkiesbaar te stellen voor het Vlaams parlement en genoegen te nemen, zoals nu ook weer, met een ondersteunende rol bij de verkiezingen op Vlaams niveau.

Al mijn aandacht gaat nu naar het lokale politieke niveau. Het is plezierig dat ik daar mijn tijd en energie kan in stoppen. En dat volstaat. Ik besef dat deze onafhankelijke keuze kunnen maken een voorrecht is en (voorlopig althans) niet voor iedereen weggelegd is. Situaties zijn individueel zeer verschillend en meer maatwerk, naargelang beroep, gezondheid,… zou mogelijk moeten zijn.

Werk maken van “werkbaar werk” stond in het regeerakkoord van 2014 maar is niet naar behoren uitgevoerd. Het wordt een belangrijke uitdaging dat in de volgende jaren wel te doen. Gezonde mensen op een aangename manier langer laten werken, wordt anders een loze uitdaging.

Welbevinden op school: natuurlijk is dat belangrijk!!!

By | Weblogberichten

Sinds het laatste OESO rapport nog eens benadrukte dat de kwaliteit van ons onderwijs dalende is, blijft onderwijs het onderwerp bij uitstek in debatten over de Vlaamse verkiezingsprogramma’s.

Met N-VA op kop wordt door rechtse partijen ijverig met de vinger gewezen naar “pret-pedagogiek” en het streven naar sociaal evenwicht in onze scholen, als grote boosdoeners. “Pret-pedagogiek” is een misleidende naam, uitgevonden door zij die zuivere kennisoverdracht en amper meer dan dat, als ultieme en unieke doel van onderwijs zien.

Nochtans is er niets mis met het streven om kinderen en jongeren liever naar school te laten gaan. Net dit en het streven naar een meer sociale mix in alle scholen, hebben er in de voorbije decennia voor gezorgd dat veel van onze scholen zijn uitgegroeid tot meer open en brede scholen.

Een verhoogd welzijn voor alle leerlingen is niet hetzelfde als alleen leuke dingen op school. Het heeft te maken met zich veilig en erkend voelen, met voeling hebben met de leerstof en met probleemloze sociale contacten. Dat is juist de voedingsbodem om te KUNNEN leren, om respectvolle relaties op te bouwen tussen leerkrachten en leerlingen, en leerlingen onderling.

De tijd dat jongeren met leerachterstand op de laatste bank zaten, een heel jaar lang, dat pesten niet werd bestraft en dat leerkrachten ongemoeid werden gelaten als ze leerlingen denigrerend behandelden omdat ze sommige onderdelen van de leerstof niet direct begrepen, ligt gelukkig lang achter ons.

DAT was de tijd dat er geen aandacht werd geschonken aan het welbevinden van leerlingen op school. Daar willen we toch in geen geval naar terug?

Marleen Vanderpoorten