All Posts By

igobert

Nieuwe accenten kleuren het Lierse stedelijk beleid voor de komende jaren

By | Weblogberichten

Ook al wordt de stad Lier in de komende jaren bestuurd door dezelfde meerderheid als in de vorige legislatuur, toch zijn er aanzienlijke verschillen in de accenten die de bestuursploeg van Open Vld en N-VA wil leggen.

De aandacht voor een financieel gezond beleid dat permanent monitort op schuldafbouw zonder de belastingen te verhogen, en beheersing van het personeelsbestand, blijven een constante. Maar het stadsbestuur wil ook meer een investeringsbestuur zijn.

Dit laatste blijkt uit de grote inspanningen die geleverd worden om straten en pleinen (her)aan te leggen, een inhaalbeweging uit te voeren inzake restauratie van monumenten en inspanningen te leveren voor extra sportinfrastructuur en een mogelijke nieuwbouw of renovatie van het cultureel centrum.

Mooie en verzorgde infrastructuur is belangrijk maar de inhoud van projecten is dat natuurlijk nog veel meer. Lier als warme, sociale en zorgzame stad krijgt veel aandacht: een nieuw onderkomen voor het sociaal restaurant en de sociale kruidenier en voor de ruilwinkel, en opvallende accenten op (sociaal) wonen en werk worden met stip genoteerd in de inventaris van initiatieven. Er wordt verder ingezet op Lier als groene, kindvriendelijke en toeristisch aantrekkelijke stad.

Nieuw in de manier van werken is het participatief karakter van de beleidsvorming. De toekomstavonden in de maand september toonden de weg: in de beleidsplanning worden alle initiatieven die met deze toekomstavonden gelinkt zijn, gelabeld op een eenvormige manier.

Het woord is nu de komende weken aan de gemeenteraadsleden en de adviesraden het ontwerp van het beleidsplan te beoordelen en, eventueel, bij te sturen. Pas nadien, in de maand december, zal het schepencollege een definitief voorstel aan de gemeenteraad voorleggen.

Marleen Vanderpoorten nieuwe voorzitter AP Hogeschool

By | Nieuws

Voormalig onderwijsminister Marleen Vanderpoorten nieuwe voorzitter AP Hogeschool

AP Hogeschool Antwerpen verwelkomt Marleen Vanderpoorten als nieuwe voorzitter van de raad van bestuur. Ze volgt Inga Verhaert op die sinds 2015 voorzitter was van de hogeschool. Vanderpoorten is als voormalig Vlaams minister van Onderwijs en huidig ondervoorzitter van AP goed bekend met het Vlaamse hogeschoollandschap. Gedeputeerde voor onderwijs Luk Lemmens wordt de nieuwe ondervoorzitter.

Als Vlaams minister van Onderwijs (1999 – 2004) verwezenlijkte Marleen Vanderpoorten het decreet over gelijke onderwijskansen en de hervorming van het hoger onderwijs. Ze was Vlaams parlementslid voor Open Vld en later ook voorzitter van het Vlaams Parlement. Van 1995 tot 2012 nam ze eveneens het burgemeesterschap van de stad Lier op zich, momenteel is ze er schepen. Ze was al ondervoorzitter van de raad van bestuur van AP Hogeschool Antwerpen en wordt nu dus voorzitter.

Naast de nieuwe voorzitter, wordt Luk Lemmens ondervoorzitter van de raad van bestuur. Sinds 2012 is hij eerste gedeputeerde van de provincie Antwerpen. Als gedeputeerde bevoegd voor het provinciaal onderwijs in Antwerpen en als voorzitter van het Provinciaal Onderwijs Vlaanderen kent ook hij het onderwijslandschap in de provincie en Vlaanderen goed.

“AP Hogeschool is de laatste jaren gegroeid tot een van de grootste Vlaamse hogescholen. Dat succes is mede te danken aan de inzet van onze vorige voorzitter Inga Verhaert,”  aldus Pascale De Groote, algemeen directeur van AP Hogeschool. ”We zijn erg tevreden en trots dat Marleen Vanderpoorten en Luk Lemmens dit werk willen verderzetten als nieuwe voorzitter en ondervoorzitter van onze raad van bestuur. Hun jarenlange onderwijs- en politieke ervaring zal daarbij zeker van pas komen.”


​Uitdagingen liggen klaar

Er liggen alvast enkele stevige uitdagingen te wachten. “AP Hogeschool verwelkomt dit academiejaar maar liefst 14.000 studenten. Dat zijn er 3000 meer dan vorig jaar”, aldus Marleen Vanderpoorten. “De komst van 16 nieuwe graduaatsopleidingen heeft voor een grote groei gezorgd én voor nog meer diversiteit in de hogeschool. Het belooft dus boeiend te worden.”

​Luk Lemmens: ”De inkanteling van graduaatsopleidingen zoals de lerarenopleiding stelt ons voor enkele capaciteitsuitdagingen. Met de bouw van nieuwe campussen komen we daaraan tegemoet. Daarnaast grijpen we deze kans ook graag aan om te werken aan een verdere kwalitatieve uitbouw van de graduaatsopleidingen. Het provinciaal volwassenenonderwijs bracht immers niet alleen degelijke opleidingen mee maar ook veel expertise. ”

Voorzitterschap van de AP-hogeschool is een nieuwe uitdaging

By | Weblogberichten

Vorige week werden in de raad van Toezicht van de Artesis-Plantijn-Hogeschool de nieuwe voorzitter en ondervoorzitter verkozen. De eer valt mij te beurt de volgende vier jaar het roer van de hogeschool in handen te houden. Samen met de algemeen directeur, het directieteam en de collega’s van de raad van bestuur en de raad van toezicht, neem ik deze uitdaging graag aan.

AP is een in de jaren ’90 tot stand gebrachte fusie van de vroegere autonome hogeschool Artesis, en de provinciale hogeschool Plantijn. De eerste voorzitter was Camille Paulus.

O.a. de Rijksnormaalschool van Lier was de voorloper van de huidige lerarenopleiding van AP, en de dansschool van het conservatorium was jarenlang gevestigd in de dansstudio’s aan het Kluizeplein in Lier.

AP bestaat al langer uit zes grote afdelingen: de departementen welzijn en gezondheid, onderwijs en training, wetenschap en techniek, communicatie en management, het Koninklijk Conservatorium en de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten.

Dit jaar werden in gans Vlaanderen ook opleidingen van HBO5 omgevormd tot graduaten en ingekanteld in de hogescholen. Dit betekent voor ons meteen ook ongeveer 3.000 studenten extra wat AP met zijn totaal van ongeveer 14.000 studenten en 1.000 personeelsleden tot 1 van de grote hogescholen in Vlaanderen maakt.

AP maakt, samen met de Universiteit Antwerpen, de Hogere Zeevaartschool en de Karel de Grote-Hogeschool deel uit van de Associatie hoger onderwijs Antwerpen.

AP is een hogeschool die altijd hoog heeft ingezet op diversiteit en gelijke kansen. Het is een hogeschool met een missie en een visie die heel nauw aansluit met wat in mijn ogen onderwijs moet betekenen voor mens en maatschappij. Het voorzitterschap is m.a.w. een uitdaging waar ik voluit kan en wil voor gaan!

 

Een liberale partij kan, per definitie, nooit rechts zijn

By | Weblogberichten

In de weekendkranten verschenen interviews met twee Open Vld’ers die met vuur het sociale, open en progressieve karakter van onze partij benadrukten. De ene is sinds begin dit jaar burgemeester van Gent, Matthias De Clercq, en de andere is sinds de verkiezingen van 26 mei Vlaams parlementslid en zetelt in de commissie Onderwijs, Sihame El Kaouakibi.

De eerste, hoewel nog geen 40, heeft al een mooie carrière achter de rug als Vlaams parlementslid en schepen in Gent, de tweede is sociaal ondernemer en een nieuwkomer in onze partij en in het parlementaire halfrond. Zeer verschillend van achtergrond, interesse en verleden, trekken zij dezelfde rode draad bij hun definitie van liberalisme en spreken zij eenzelfde wens uit voor onze partij.

“Open”, “vertrouwen”, “progressief” en “sociaal” zijn de woorden die vaak in hun gesprekken voorkomen. Sihame vat de manier waarop wij aan sociaal beleid moeten doen eenvoudig samen: “er is een verschil tussen zorgen voor mensen of ervoor zorgen dat mensen voor zichzelf kunnen zorgen; mensen de kans geven verantwoordelijkheid te nemen en hen daartoe de kracht geven is een liberaal verhaal!” Daarom moeten drempels naar beneden worden gehaald en is goed onderwijs met gelijke kansen essentieel voor iedereen.

Ook Matthias zoekt voortdurend naar wat mensen bindt en sterker maakt. Hij wil dat onze partij keuzes maakt zonder andere partijen achterna te lopen. Klimaat en migratie zijn ook onze thema’s, die daarenboven uitgesproken de kans bieden mensen zelfstandiger, bewuster van hun kracht en sterker te maken. Hij wil niet dat onze partij opschuift naar rechts en daarmee al te zeer de nationalisten achterna loopt. Het verhaal van rechten en plichten is vooral ons verhaal. Om mensen sterker te maken. Niet om ze bang en angstig van ons af te duwen. Rechts ziet al te vaak doemscenario’s die angst stimuleren, polariseren, en voor geen spatje blijk geven van vertrouwen in mensen.

Zo zit ons liberaal DNA niet in elkaar: geen conservatief beleid dat gaat voor een gesloten samenleving, maar een progressief beleid dat voluit kiest voor een open maatschappij gestuwd door hoop en optimisme.

In 2021 houdt onze partij een ideologisch congres. Enkele kerngedachten zijn reeds te lezen in “De liberale ideologie. Voorbij het links-rechts denken.” Van de hand van Dirk Verhofstadt. Een absolute aanrader!

“Participatie” is geen passe-partout voor alle akkefietjes

By | Weblogberichten

In de loop van de voorbije maanden werd het beleid vaak te pas en te onpas rond de oren geslagen met het begrip “participatie”. Voor de ene bezondigt het huidige stadsbestuur zich aan een totaal gebrek eraan, terwijl voor anderen het begrip “participatie” een hol en overbodig begrip is. Volgens deze laatste groep is het aan de gemeenteraadsleden en aan hen alleen, als enige verkozenen des volks, om beleid uit te tekenen.

Het begrip participatie komt van het latijn pars (deel) en capere (nemen) en is eigenlijk de opvolger van een ander begrip, “inspraak”, dat in de jaren ’70 en ’80 een politieke reactie was op de protestbewegingen van de jaren ’60.

Als de politiek wil dat burgers inspraak hebben, gaan ze naar hen toe, leggen ze hen keuzes of problemen voor en vragen de mening van de burgers hierover. Of ze rekening houden met deze mening, een beetje of helemaal niet, hangt van de politici af. Al te vaak is “inspraak” vrijblijvend en leidt het tot heel wat frustraties, vooral bij deelnemers aan deze “inspraak”.

Participatie gaat veel verder. Het vraagt burgers deel te nemen aan (een onderdeel van) het denkproces dat tot beleid leidt. Allerlei burgerbewegingen en -initiatieven wijzen hier de weg. Deze weg is echter lang en vol valkuilen. We moeten daarom behoedzaam te werk gaan en niet lopen vooraleer we kunnen stappen.

Participatie als beleidsvorm is complex en vraagt in eerste instantie een volwassen houding van politici zelf en van de burgers die willen participeren. Vertrouwen geven en nemen is een niet onbelangrijk gegeven in het participatieverhaal. Goede afspraken en afgetoetste kaders vormen de basis van een geslaagd participatietraject.

Wat participatie niet betekent, is dat beleidsmensen voor elk te plaatsen straatbord, paneel of zelfs kunstwerk in het openbaar domein de bevolking moeten raadplegen. Voor kunstwerken in de open ruimte bijvoorbeeld moet een kader, een werkwijze en een deskundige gespreksgroep uitgetekend worden. Hierover kan met de geïnteresseerde burgers overlegd en afgesproken worden. Op basis van deze afspraken kan de concrete invulling gebeuren.

De eerste voorwaarde voor geslaagde participatie blijft echter vertrouwen en “loslaten” vanwege politici. Met alle respect voor alle collega’s uit de Lierse gemeenteraad: hier is nog veel werk aan de winkel!

H.Hartkerk krijgt nevenbestemming als concertzaal

By | Weblogberichten

Wat al jaren wordt aangekaart in de gemeenteraad door ons gemeenteraadslid Sabine Leyzen, wordt nu stilaan werkelijkheid: de kerken op ons grondgebied denken na over nevenbestemmingen! In het H. Hart zal dit in 2023 zelfs realiteit zijn.

Het verminderde kerkbezoek aan de ene kant, de grote kosten bij onderhoud en restauratie van kerkgebouwen aan de andere kant, doet meer en meer lokale overheden beslissen, in samenspraak met de kerkfabrieken, over te stappen tot gedeeld gebruik van de kerken.

De wekelijkse misvieringen, begrafenissen, huwelijken e.d. kunnen blijven plaatsvinden, maar daarnaast is er ruimte en tijd voor andere activiteiten, die zeer verscheiden van aard kunnen zijn.

De H.Hartkerk zal de volgende jaren een volledige binnenrestauratie krijgen, met subsidies van de Vlaamse overheid en een grote opleg van de stad, waardoor de kerk klaar wordt gemaakt voor concerten, tentoonstellingen en educatieve doelen. Het aanpalende parochiecentrum maakt het bovendien mogelijk  recepties of ontvangsten te organiseren.

Volgende week start een stuurgroep om dezelfde oefening uit te tekenen voor de kerk van de H.Familie. Ook daar dringen restauratiewerken zich op en doet de gelegenheid zich voor om nevenactiviteiten te organiseren.

De constructieve samenwerking tussen lokaal bestuur, kerkfabrieken en bisdom betekent alleszins een grote meerwaarde om dossiers in de juiste richting te sturen.

 

 

Vlaamse regering van start: Open Vld levert sterke ministers

By | Weblogberichten

Vorige week legde de nieuwe Vlaamse regering de eed af in het Vlaams parlement. Het bereiken van een consensus over het programma en de daarbij horende budgetten had uiteindelijk meer voeten in de aarde dan oorspronkelijk verwacht en duurde dus langer dan gehoopt.

Het regeerprogramma is zeer minutieus uitgeschreven om onduidelijkheden en al te veel discussies in de komende vijf jaar te vermijden. Ook daarom is het niet verwonderlijk dat passages over onderwijs, welzijn, integratie en financiën heel wat tijd en aandacht hebben gekregen van de onderhandelaars.

Bij Open Vld was onmiddellijk na de verkiezingen al duidelijk dat, bij toetreding van onze partij tot de Vlaamse formatie, Bart Somers met zijn reuzegoede score en zijn grote expertise op het vlak van samenleven, een certitude als minister zou zijn.

Op de tweede naam bleef het even wachten. Een vrouw, dat was zeker. Voorzitter Gwendolyn zelf? Uiteindelijk koos zij ervoor burgemeester in Aarschot te blijven EN de federale regeringsvorming mee te blijven leiden, samen met Alexander De Croo.

Lydia Peeters die enkele maanden geleden op een zeer efficiënte wijze Vlaams minister van cultuur en media Sven Gatz wist te vervangen bij diens verhuis naar de Brusselse regering, kreeg de eer en de kans haar korte maar vlekkeloze parcours als “invaller” om te zetten in een effectieve aanstelling als minister van mobiliteit en openbare werken.

Open Vld Lier wenst de beide ministers veel succes en “arbeidsvreugde” en aan heel de Vlaamse ploeg veel inspiratie om Vlaanderen efficiënt, performant en warm te besturen.

Participatie of geen participatie, deel 2: wat is de opdracht van een gemeenteraadslid?

By | Weblogberichten

In onze Lierse gemeenteraad zijn een aantal politieke fracties duidelijk voorstander van meer burgerbetrokkenheid, andere blijven zweren bij de zuiver representatieve democratie: burgers hebben aan gemeenteraadsleden, die behoren tot politieke partijen, hun stem gegeven en die moeten het dan maar verder oplossen.

Los van deze twee zienswijzen, de eerste wint aan kracht, de tweede lijkt langzaamaan compleet voorbijgestreefd, is er binnen de gemeenteraad ook discussie over de betrokkenheid van de gemeenteraadsleden zelf bij het beleid.

Er wordt geklaagd over het feit dat gemeenteraadsleden te laat op de hoogte gebracht worden van plannen van de meerderheid, meestal pas op het ogenblik dat er geen gedachtewisseling meer mogelijk is, dat te veel onderwerpen alleen in de beslotenheid van het schepencollege besproken en getrancheerd worden, dat er geen transparantie is over het waarom van bepaalde beslissingen,…

Ik denk zelf dat dit niet helemaal juist is, of dat het alleszins niet juist zou moeten zijn. Gemeenteraadsleden hebben veel mogelijkheden om de vinger aan de pols te houden en met de schepen wiens bevoegdheden zij opvolgen, in debat te gaan over allerlei onderwerpen die hen interesseren of aanbelangen.

We stellen in de praktijk vast dat gemeenteraadsleden in onze stad deze mogelijkheden amper gebruiken. Ze leunen als het ware naar achter en laten de agenda’s op hen afkomen. Ze doen geen voorstellen om de dagorde van de commissievergaderingen aan te vullen met punten waarover gediscussieerd kan worden zonder dat er onmiddellijk een besluitvorming moet volgen.

Ze stellen in de gemeenteraad wel mondelinge vragen en interpelleren het schepencollege, en dat is goed. In de commissies echter, het forum bij uitstek van overleg, gedachtewisseling en discussie, spelen de meeste gemeenteraadsleden te weinig hun rol van volksvertegenwoordiger. Hier liggen zeker meer kansen te grijpen! Ik nodig elk gemeenteraadslid uit om er gebruik van te maken. Wordt ongetwijfeld vervolgd!

Participatie of geen participatie: wie is liefhebber?

By | Weblogberichten

In de gemeenteraad van Lier werd deze week geïnterpelleerd over de voortgang van de meerjarenbeleidsplanning en de (al dan niet) weinig transparante manier van werken hierbij door de meerderheidspartijen.

Ik gaf in mijn antwoord op de interpellatie een opsomming van de acties die al werden ondernomen inzake de voorbereiding van de meerjarenbeleidsplanning zoals het uitwerken van een omgevingsanalyse, de bevraging en toelichting van de administratie, en de toekomstavonden.

In hun reacties bleek hoe verschillend politieke partijen in hun geheel en gemeenteraadsleden elk afzonderlijk, denken over participatie, inspraak en betrokkenheid. Wat voor de ene partij veel te ver gaat, is voor de andere al geen aandachtspunt meer.

Zo was het organiseren van onze toekomstavonden waarbij burgers gevraagd worden mee na te denken over de toekomst van onze stad, een maat voor niets voor het Vlaams Belang en lijkt ook N-VA eerder een koele minnaar. Groen en CD&V zijn wel liefhebber, Groen zelfs in een zeer ver doorgedreven mate maar ze beseffen dat het concept moet groeien.

Zelf voel ik zeer goed de kansen en sterkten van burgerparticipatie maar evenzeer de valkuilen. Mensen betrekken bij beleidsplanning en dan een gedragen voorstel voorleggen is zeker een groot pluspunt, dat is waar we in de toekomst naartoe willen. Maar je kan niet vermijden dat op sporadisch georganiseerde burgerbijeenkomsten, slechts een klein deeltje en nog niet eens het meest representatieve deel van de bevolking afkomt om mee na te denken en te spreken.

Veel mensen zijn niet echt vertrouwd met het begrip “participatie”, weten niet altijd wat van hen verwacht wordt, zijn benauwd om in het openbaar te spreken, ook al hebben ze uitgesproken meningen. Maar diegenen die de stap naar inspraak zetten, zijn overenthousiast en vragen om meer.

Als voorstellen meegenomen worden in het toekomstig beleid, groeit het vertrouwen tussen overheid en burgers. En alleen deze vaststelling al maakt het de moeite waard werk te blijven maken van burgerparticipatie.

 

Bossen als heerlijk en noodzakelijk stukje natuur

By | Nieuws

Op de OCMW-raad wordt het voorstel besproken 52 ha bos, eigendom van het OCMW van Lier te verkopen voor 1,7 miljoen euro aan het Vlaamse Agentschap Natuur en Bos (ANB).

Dit is bijna de helft van de hoeveelheid bos die het OCMW vandaag in eigendom heeft (120 ha). De bossen die ANB koopt zijn grotendeels gelegen buiten de stad. Wat is de meerwaarde van de verkoop van deze bossen aan een andere overheid, hoorde ik de collega’s al vragen? Er komt toch geen bos bij? Het verandert alleen van eigenaar. Dat is niet helemaal juist.

ANB koopt bossen over gans Vlaanderen met de bedoeling de opgekochte (en waardevolle) bossen aan elkaar te linken via groene corridors zoals bomenrijen en houtkanten. Daardoor ontstaat een netwerk waarin dieren zich gemakkelijker kunnen verplaatsen.

De bossen worden ook Vlaamsbreed op een professionele manier onderhouden, wat evidenter is voor een Vlaamse overheidsinstelling dan voor een lokaal bestuur. Tegelijkertijd krijgt ons personeel handen en uren vrij om de bossen in of in de onmiddellijke omgeving van Lier goed te onderhouden en desgevallend open te stellen voor het publiek.

Een deel van de opbrengst van de verkoop zal vanzelfsprekend opnieuw geïnvesteerd worden in aanplanting van bossen op vrijgekomen landbouwgrond, waarvoor trouwens ook op extra subsidie van de overheid kan gerekend worden.

Gaan voor goed onderhouden en meer bossen op ons grondgebied is dus de opdracht. Het is een heel belangrijke actie in het globale kader van het klimaatactieplan. Gewoon doen!