Monthly Archives

oktober 2019

“Participatie” is geen passe-partout voor alle akkefietjes

By | Weblogberichten

In de loop van de voorbije maanden werd het beleid vaak te pas en te onpas rond de oren geslagen met het begrip “participatie”. Voor de ene bezondigt het huidige stadsbestuur zich aan een totaal gebrek eraan, terwijl voor anderen het begrip “participatie” een hol en overbodig begrip is. Volgens deze laatste groep is het aan de gemeenteraadsleden en aan hen alleen, als enige verkozenen des volks, om beleid uit te tekenen.

Het begrip participatie komt van het latijn pars (deel) en capere (nemen) en is eigenlijk de opvolger van een ander begrip, “inspraak”, dat in de jaren ’70 en ’80 een politieke reactie was op de protestbewegingen van de jaren ’60.

Als de politiek wil dat burgers inspraak hebben, gaan ze naar hen toe, leggen ze hen keuzes of problemen voor en vragen de mening van de burgers hierover. Of ze rekening houden met deze mening, een beetje of helemaal niet, hangt van de politici af. Al te vaak is “inspraak” vrijblijvend en leidt het tot heel wat frustraties, vooral bij deelnemers aan deze “inspraak”.

Participatie gaat veel verder. Het vraagt burgers deel te nemen aan (een onderdeel van) het denkproces dat tot beleid leidt. Allerlei burgerbewegingen en -initiatieven wijzen hier de weg. Deze weg is echter lang en vol valkuilen. We moeten daarom behoedzaam te werk gaan en niet lopen vooraleer we kunnen stappen.

Participatie als beleidsvorm is complex en vraagt in eerste instantie een volwassen houding van politici zelf en van de burgers die willen participeren. Vertrouwen geven en nemen is een niet onbelangrijk gegeven in het participatieverhaal. Goede afspraken en afgetoetste kaders vormen de basis van een geslaagd participatietraject.

Wat participatie niet betekent, is dat beleidsmensen voor elk te plaatsen straatbord, paneel of zelfs kunstwerk in het openbaar domein de bevolking moeten raadplegen. Voor kunstwerken in de open ruimte bijvoorbeeld moet een kader, een werkwijze en een deskundige gespreksgroep uitgetekend worden. Hierover kan met de geïnteresseerde burgers overlegd en afgesproken worden. Op basis van deze afspraken kan de concrete invulling gebeuren.

De eerste voorwaarde voor geslaagde participatie blijft echter vertrouwen en “loslaten” vanwege politici. Met alle respect voor alle collega’s uit de Lierse gemeenteraad: hier is nog veel werk aan de winkel!

H.Hartkerk krijgt nevenbestemming als concertzaal

By | Weblogberichten

Wat al jaren wordt aangekaart in de gemeenteraad door ons gemeenteraadslid Sabine Leyzen, wordt nu stilaan werkelijkheid: de kerken op ons grondgebied denken na over nevenbestemmingen! In het H. Hart zal dit in 2023 zelfs realiteit zijn.

Het verminderde kerkbezoek aan de ene kant, de grote kosten bij onderhoud en restauratie van kerkgebouwen aan de andere kant, doet meer en meer lokale overheden beslissen, in samenspraak met de kerkfabrieken, over te stappen tot gedeeld gebruik van de kerken.

De wekelijkse misvieringen, begrafenissen, huwelijken e.d. kunnen blijven plaatsvinden, maar daarnaast is er ruimte en tijd voor andere activiteiten, die zeer verscheiden van aard kunnen zijn.

De H.Hartkerk zal de volgende jaren een volledige binnenrestauratie krijgen, met subsidies van de Vlaamse overheid en een grote opleg van de stad, waardoor de kerk klaar wordt gemaakt voor concerten, tentoonstellingen en educatieve doelen. Het aanpalende parochiecentrum maakt het bovendien mogelijk  recepties of ontvangsten te organiseren.

Volgende week start een stuurgroep om dezelfde oefening uit te tekenen voor de kerk van de H.Familie. Ook daar dringen restauratiewerken zich op en doet de gelegenheid zich voor om nevenactiviteiten te organiseren.

De constructieve samenwerking tussen lokaal bestuur, kerkfabrieken en bisdom betekent alleszins een grote meerwaarde om dossiers in de juiste richting te sturen.

 

 

Vlaamse regering van start: Open Vld levert sterke ministers

By | Weblogberichten

Vorige week legde de nieuwe Vlaamse regering de eed af in het Vlaams parlement. Het bereiken van een consensus over het programma en de daarbij horende budgetten had uiteindelijk meer voeten in de aarde dan oorspronkelijk verwacht en duurde dus langer dan gehoopt.

Het regeerprogramma is zeer minutieus uitgeschreven om onduidelijkheden en al te veel discussies in de komende vijf jaar te vermijden. Ook daarom is het niet verwonderlijk dat passages over onderwijs, welzijn, integratie en financiën heel wat tijd en aandacht hebben gekregen van de onderhandelaars.

Bij Open Vld was onmiddellijk na de verkiezingen al duidelijk dat, bij toetreding van onze partij tot de Vlaamse formatie, Bart Somers met zijn reuzegoede score en zijn grote expertise op het vlak van samenleven, een certitude als minister zou zijn.

Op de tweede naam bleef het even wachten. Een vrouw, dat was zeker. Voorzitter Gwendolyn zelf? Uiteindelijk koos zij ervoor burgemeester in Aarschot te blijven EN de federale regeringsvorming mee te blijven leiden, samen met Alexander De Croo.

Lydia Peeters die enkele maanden geleden op een zeer efficiënte wijze Vlaams minister van cultuur en media Sven Gatz wist te vervangen bij diens verhuis naar de Brusselse regering, kreeg de eer en de kans haar korte maar vlekkeloze parcours als “invaller” om te zetten in een effectieve aanstelling als minister van mobiliteit en openbare werken.

Open Vld Lier wenst de beide ministers veel succes en “arbeidsvreugde” en aan heel de Vlaamse ploeg veel inspiratie om Vlaanderen efficiënt, performant en warm te besturen.