• 21 februari 2017 – Intercommunales enzovoort….

    De Nieuwe Politieke Cultuur beleeft zijn tweede (of derde, vierde,…) leven! In het zog van de Publipart-affaire in Gent stonden overal politici op die blijkbaar voor het eerst kennismaakten met het fenomeen van de intercommunales en de vergoedingen die voor de zitjes daarin betaald worden aan lokale politici.

    Meteen werd alles over één kam geschoren en werden alle politici bestempeld als zakkenvullers die met heel weinig werk heel veel verdienen. In de praktijk, heb ik geleerd, is het toch wel een ietsje anders, en zijn veruit de meeste politici (gelukkig) hardwerkend, zoals trouwens ook de meeste andere mensen, en, op lokaal niveau, niet overbetaald.

    Er is uiteraard een verschil tussen grote en kleine gemeenten. In deze laatste moet bijvoorbeeld een lokaal mandaat omzeggens altijd “gecumuleerd” worden met een andere job om het überhaupt financieel mogelijk te maken deel te nemen aan de actieve politiek.

    Alle gemeenteraden beslissen in het begin van de bestuursperiode over hun afgevaardigden in de intercommunales. Ik heb daar nog nooit horen vragen naar de hoogte van de zitpenningen. Daar wordt wel altijd gediscussieerd over het feit of een deel van de zitjes niet naar de oppositie moet gaan…. De roepers van vandaag moeten daarom misschien wel eens in eigen hart kijken en dan liefst komen met constructieve voorstellen om één en ander in positieve zin te veranderen.

    Want er is natuurlijk wel een probleem met de mandaten die niet transparant worden ingevuld en waarvan de inhoud en de betaling onder de scoop blijven. Dit wekt wantrouwen en is een goed functionerende democratie onwaardig.

    Nu de Vlaamse regering volop werkt aan een nieuw “decreet lokaal bestuur” doet zich een uitgelezen kans voor meer transparantie en duidelijkheid te creëren in het landschap van de lokale besturen en aanverwante organisaties.

    Zo stelt Open Vld voor bij de integratie van de gemeenteraad met de OCMW-raad geen compenserende mandaten te voorzien in het “Sociaal comité” zoals sommige coalitiepartners het zouden willen. Ook in het luik “autonome gemeentebedrijven” en “intercommunales” kunnen richtlijnen gegeven worden die minder mandaten en meer verantwoording als gevolg hebben.

    De herrie van vorige week zal dan alvast als voordeel hebben dat er niet alleen kansen geboden worden maar ook kansen genomen worden. Zo gaan we vooruit richting transparantie en openheid!

    Marleen Vanderpoorten