• 3 februari 2016 – Vluchtelingencrisis: kordaat maar menselijk optreden noodzakelijk

    De laatste weken regent het voorstellen van politici van zowat alle partijen om de vluchtelingencrisis ten gronde op te lossen. Het ene voorstel is al menselijker en realistischer dan het andere, maar allemaal vertrekken ze vanuit het besef dat de huidige ongecontroleerde toestroom niet houdbaar is.

    In lokale opvang-initiatieven en in asielcentra moeten de toegekomen vluchtelingen waardig en met respect behandeld worden. Hier bestaat geen enkele twijfel over.
    In ons land en in onze gemeenten gebeurt dat meestal ook. In Noord-Frankrijk en Denemarken is dit, om heel andere redenen, al een ander paar mouwen. In elk land zijn er wel politici die een extreem-rechts discours voeren. In Duitsland gaat de Duitse eurosceptische partij Alternative für Deutschland (AfD) zover om te stellen dat vluchtelingen die illegaal de grens oversteken mogen beschoten worden door de politie.

    Ook de uitspraken van West- Vlaams gouverneur Carl Decaluwe als zouden vluchtelingen geen eten mogen aangeboden worden, zijn onbegrijpelijk.

    Het is in dit moeilijke dossier vooral zaak om menselijk en realistisch te blijven. Geen enkele asielzoeker die hier toekomt had ervan gedroomd om maanden-, soms jarenlang in asielcentra te moeten verblijven. Het is zeker juist dat velen onder hen een rad voor de ogen kregen gedraaid door mensensmokkelaars die hen een Europa van melk en honing voorspiegelde. Hiervoor moesten ze dan wel eerst een gevaarlijke overtocht voor veel geld doorstaan!!!

    Dat de vluchtelingen die beantwoorden aan de definitie van de Conventie van Genève en de oorlogsvluchtelingen een voorlopige of definitieve verblijfsvergunning voor een Europees land moeten kunnen krijgen, is evident. En dit volgens een Europees afgesproken en aanvaard spreidingsplan, een eenvormige procedure en gezamenlijk uitgevoerde controles aan de buitengrenzen van de Europese lidstaten. Alle andere would-be asielzoekers moeten tegengehouden worden voor ze de Europese grenzen bereiken.

    Een kwalijk gevolg van de grote toename van asielzoekers is de (soms extreme) verrechtsing die in onze samenleving wordt vastgesteld. Vaak uit angst door onwetendheid of kortzichtigheid of bot egoïsme willen veel Europeanen liefst niet al te veel diversiteit in hun straatbeeld ontwaren.
    Los van het feit of het juist is dat meer vreemdelingen onze sociale verworvenheden gaan bedreigen, moet iedereen zich realiseren dat in een mondiale samenleving waar mobiliteit in al haar vormen en sociale media de wereld tot een dorp maken. Deze wereld zal dus altijd en overal diverser worden.

    De algemene verrechtsing boezemt mij meer angst in dan de angst mijn sociale voordelen te verliezen door de opvang van meer asielzoekers.
    Ik heb de voorbije maanden schitterende initiatieven gezien in de lokale opvang door overheden en vrijwilligers, maar ik heb ook gezien hoe sommigen in de andere richting de pedalen dreigen te verliezen. Soms moest ik eraan denken dat ik deze vaststellingen ook deed als ik literatuur doornam over de wereldoorlogen en over de concentratiekampen.

    Angst voor wat komen gaat, conservatisme en vooral egoïsme kan het slechtste in de mens naar boven halen… Niet blind geloven dus dat alles wel vanzelf overwaait. Een eerlijke, kordate en menselijke aanpak is nodig. Nu direct.
    Of hebben de Europese leiders toch geen lessen getrokken uit het verleden?

    Marleen Vanderpoorten